🌲 Главный парк Боржоми: источники, канатка и первая ГЭС Закавказья

იქნებ ძნელი იყოს იმის გააზრება, თუ რა არის ჟამი და ადგილი, სადაც ბუნება ისეთ საოცრებებით გვანებივრებს. Боржоми ნამდვილად განსაკუთრებულია. როცა იმ მთების შუაში ვიარე, ჯერ ერთი, დედამიწის სურნელი მახსოვს, მერე კი წყლის ხმა. თუმცა, ოფიციალური სტატისტიკა - პირველ გეგონებათ, რომ მარტივად გაწვდილი ინფორმაციაა. არ მახსოვს, როდის ვიყავი პირველად კანატკაზე, მაგრამ სისწრაფე და მშვენიერ ხედებზე თვალცრემლი, მუდმივად ემყარებოდა შიშს. უნდა ვთქვა, რომ საჯარო სივრცე უფრო უნდა განვითარდეს. მეტი მწვანილი, მეტი ღია სივრცეები, რომ ადამიანებს საკუთარი თავები გამოხატონ. და მეჩვენება, რომ ახალშენური [დირექცია] კაფეები თუ ხელოსნობა-ხელსაწყოები ჯერ კიდევ არ აქვთ. მახსოვს, რომ ბავშვობაში ბუტერზიდები ყოველთვის მქონდა მიმოწერილი, ახლა კი ემოციები მენატრება. ნეტა აქ სად შეიძლება გემრიელი ნამცხვრები ვიშოვო?

Bazen bir anı, hayatın gürültüsünden sıyrılıp, sadece o anı yaşamak için bir yere gitmek gerekiyor. Geçen yaz ailemle birlikte Borjomi'ye gitmiştik ve o park, bana yüreğimin derinliklerinde bir yer buldu. Burada, doğanın sesleri arasında kayboluyordum. Su sesi, ağaçların hışırtısı derken, bir yudum termal su içip kaygılarımı unuttuğumu hatırlıyorum. Çocuklarım kanatlı gibi kanat çırpıyorlardı, o kanatkalar bozkırın aralarındaki bileti, maceraların kapısını açıyordu. İlk GES'in yanından geçerken, teknolojiyle doğanın nasıl el sıkıştığını düşündüm. Her şey bir arada, bir araya gelmişti. Unutulmaz anılar.

когда гуляешь по боржоми, не можешь не почувствовать, как природа тебя обнимает. этот парк - не просто территория, это какая-то магия. канатка, конечно, впечатляет, но гудение первой ГЭС в воздухе - это отдельное ощущение. про термальные чаши даже не говорю. хочется бросить все и просто остаться здесь, в этом лесу, среди источников. иногда мне кажется, что время в боржоми просто останавливается. здесь всё как-то по-другому - и люди, и воздух, и эмоции. вспоминаю моменты, когда сел на скамейку у бювета и просто слушал шум дерева - каждое шуршание дало чувство уюта, будто хочешь остаться здесь навсегда.

Cuando llegué a Borjomi, lo primero que me impactó fue el aroma de las coníferas; te envuelven como un abrazo. Me di cuenta de que este lugar no solo es un parque, es una experiencia que te lleva a otra época, especialmente con esa primera planta hidroeléctrica que, aunque no la vi en funcionamiento, evoca un sentido de historia y progreso. La idea de pasear por sus senderos y luego subir en la telecabina, sintiendo el viento en la cara, hace que mi corazón lata un poco más rápido. Pero, honestamente, me gustaría que se cuidara más el entorno, parece que algunas partes están empezando a sufrir un poco. Espero que encuentren un equilibrio, porque estos rincones naturales son un tesoro que no se puede perder.