🏛️ ილია ჭავჭავაძის სახლმუზეუმი საგურამოში: საქართველოს „ულუროდ მეფის" მამული
🏛️ ჭავჭავაძის მუზეუმი ერთი შეხედვით
მწერლის მემორიალური მამული საგურამოში, აშენებული 1895 წელს. სახლი, პარკი, ბაღი და ვენახი, სადაც ილია ჭავჭავაძე ცხოვრობდა და მუშაობდა ცხოვრების ბოლო ათწლეულებში.

ილია ჭავჭავაძის სახლმუზეუმი საგურამოში XIX საუკუნის ერთ-ერთი უდიდესი ქართველი მწერლისა და საზოგადო მოღვაწის მემორიალური მამულია, ადამიანისა, რომელსაც საქართველოში ეროვნული აღორძინებაში მისი როლის გამო „ულუროდ მეფეს" უწოდებენ. სრული ბარათისთვის, კოორდინატებისა და ფოტოებისთვის იხილეთ ილია ჭავჭავაძის სახლმუზეუმის გვერდზე.
ილია ჭავჭავაძე, ქართული დიდგვაროვან-ლიბერალური ლიტერატურის მთავარი წარმომადგენელი, პოეტი, მწერალი, მთარგმნელი, პუბლიცისტი და განმანათლებელი, საქართველოს ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ლიდერი. საგურამო მისი წინაპრების მამული არ ყოფილა: მამული აქ მან უკვე ზრდასრულმა ააშენა, საკუთარი მეუღლის, ოლღა გურამიშვილის მამულში.
🏛️ მამული, აშენებული 1895 წელს

ილიამ ბრწყინვალე სახლი საგურამოში 1895 წელს ააშენა. კომპლექსში შედის მთავარი სახლი, დამხმარე ნაგებობები, მმართველის სახლი და ღვინის მარანი, ასევე პარკი, ბაღი და ვენახი. სწორედ აქ გაატარა მწერალმა ცხოვრების ბოლო წლების დიდი ნაწილი, აქვე მუშაობდა კიდეც.
🗓️ მამულის ისტორია თარიღებში
📜 საგვარეულო სახლიდან მუზეუმამდე

1907 წელს ილია ჭავჭავაძის მკვლელობის შემდეგ, მისმა მეუღლემ, ოლღა გურამიშვილმა, სახლი გადასცა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას, სწორედ იმ ორგანიზაციას, რომელიც თავად ილიამ დააარსა. 1930-იან წლებში შენობა სხვაგვარად გამოიყენებოდა: აქ საბჭოთა საქართველოს მწერლებისა და ხელოვანთა დასასვენებელი სახლი მუშაობდა.
მამულმა მუზეუმის სტატუსი მხოლოდ 1951 წელს მიიღო, ინიციატორი პოეტი და მეცნიერი გიორგი ლეონიძე იყო. ხოლო 2018 წელს, საქართველოს მთავრობის დადგენილებით, საგურამოს მუზეუმი, მწერლის მეორე მემორიალურ მუზეუმთან ერთად, კვარელში, ეროვნული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად აღიარეს.
🖼️ რა ნახოთ მუზეუმში
ექსპოზიციაში წარმოდგენილია მწერლის პირადი ნივთები, ხელნაწერები, ხელოვნების ნიმუშები, იშვიათი წიგნები და დოკუმენტები, ეს ყველაფერი მის ცხოვრებასა და შემოქმედებასთან ახლოს გაცნობის საშუალებას იძლევა. ცალკე ყურადღებას იმსახურებს მამულის ტერიტორია: პარკისა და ბაღის ჩრდილიანი ხეივნები, საიდანაც ხედები იშლება მიმდებარე მთებზე, მუზეუმის მონახულებას არა მხოლოდ შემეცნებით, არამედ სასიამოვნო სეირნობადაც აქცევს.
🏛️ საგურამო
მამული, რომელიც თავად ილია ჭავჭავაძემ ააშენა 1895 წელს. სწორედ ამ მუზეუმზეა ეს მასალა.
🗼 კვარელი
ილია ჭავჭავაძის წინაპრების სოფელი, მუზეუმი 1937 წლიდან, მოიცავს საგვარეულო კოშკს.
🍷 ცინანდალი
ალექსანდრე ჭავჭავაძის მუზეუმი, სულ სხვა ადამიანისა, XIX საუკუნის პოეტისა და გენერლისა.
🚗 როგორ მივიდეთ
საგურამო თბილისიდან დაახლოებით ნახევარი საათის სავალზეა, მცხეთისკენ მიმავალ გზაზე. მოსახერხებელია მუზეუმის ვიზიტის თავად მცხეთასთან, საქართველოს უძველეს დედაქალაქთან, გაერთიანება.

🎒 რა გავითვალისწინოთ ვიზიტამდე
იყავით ილია ჭავჭავაძის მუზეუმში საგურამოში? დატოვეთ შეფასება Madloba-ზე: გვიამბეთ, რამ მოახდინა ყველაზე დიდი შთაბეჭდილება, ბაღმა თუ სახლის ექსპოზიციამ, და რა უნდა იცოდნენ მათ, ვინც პირველად გეგმავს ვიზიტს.
ინფორმაცია განახლებულია 2026 წლის ივლისის მდგომარეობით. სამუშაო საათები და მონახულების პირობები შეიძლება შეიცვალოს, გამგზავრებამდე დააზუსტეთ დეტალები.
❓ ხშირად დასმული კითხვები
💬 სოფელ საგურამოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, თბილისიდან დაახლოებით ნახევარი საათის სავალზე.
💬 1895 წელს, ილია ჭავჭავაძის მიერ, მისი მეუღლის, ოლღა გურამიშვილის მამულში.
💬 1951 წელს, პოეტისა და მეცნიერის, გიორგი ლეონიძის ინიციატივით. 2018 წელს მუზეუმი ეროვნული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად აღიარეს.
💬 არა, მისი მეორე მემორიალური მუზეუმი მდებარეობს წინაპრების სოფელში, კვარელში, კახეთში, მუზეუმი იქ 1937 წლიდან მოქმედებს და საგვარეულო კოშკს მოიცავს.
💬 არა, ცინანდალში ალექსანდრე ჭავჭავაძის მუზეუმია, სულ სხვა ადამიანისა, XIX საუკუნის პოეტისა და გენერლისა, ალექსანდრე გრიბოედოვის სიმამრისა.
💬 მწერლის პირადი ნივთები, ხელნაწერები, ხელოვნების ნიმუშები, იშვიათი წიგნები და დოკუმენტები, ასევე მამულის ტერიტორია, პარკი, ბაღი და ვენახი.


























32 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
Wchodząc do środka, czułem, jakbym stąpał po śladach wybitnego człowieka, który poświęcił swoje życie dla dobra narodu. Wino z winnicy dodało smaku tej chwili, a my, jako rodzina, z każdą chwilą zbliżaliśmy się do tego miejsca i do siebie nawzajem. I choć czas płynie i może nie wrócimy tam już nigdy, te wspomnienia z Saguramo są jak dobry zasiłek - trwają w sercu. Niesamowite jak pewne miejsca potrafią połączyć pokolenia.