ქალაქი ახალქალაქი ჯავახეთში: ციხე-ნაქალაქარი, კუმურდო და მაღალმთიანი ზეგანი
🏙️ ახალქალაქი: მთავარი გამგზავრებამდე
ჯავახეთის რაიონული ცენტრი საქართველოს სამხრეთში, ვულკანურ ზეგანზე, დაახლოებით 1700 მეტრის სიმაღლეზე. მოსახლეობის უმრავლესობა სომეხია, ამიტომ ირგვლივ სოფლებს ხშირად ორი სახელი აქვს. თავად ქალაქის მთავარი ძეგლია ციხე-ნაქალაქარი ციტადელით, ქარვასლითა და მეჩეთის ნანგრევებით. ტურისტული ინფრასტრუქტურა თითქმის არ არის, და აქაური ხასიათის ნახევარი სწორედ ამაშია.

ახალქალაქი ქალაქია საქართველოს სამხრეთში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ამავე სახელწოდების მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. სახელი ქართულად „ახალ ქალაქს“ ნიშნავს, თუმცა ახალი ის უკვე ათასი წელია აღარაა.
ადგილი უჩვეულოა მათთვის, ვინც საქართველოს თბილისით, კახეთითა და ზღვით იცნობს. აქ არც ვენახებია, არც სუბტროპიკები: ვულკანური ზეგანი, უტყეო ბორცვები, ქვის სახლები და ზამთარი, რომელიც ადრე მოდის და გვიან მიდის. ქვემოთ თანმიმდევრობით: რა ნახოთ, როგორ ჩამოყალიბდა ეს ყველაფერი ისტორიულად და როგორ მიხვიდეთ.
📍 სად მდებარეობს ახალქალაქი და რატომ არის აქ ასე ცივი

ქალაქი ჯავახეთის ვულკანურ ზეგანზე დგას, დაახლოებით 1700 მეტრზე. თავად ზეგანი 1500-დან 3300 მეტრამდე იწევს, მუნიციპალიტეტის სამხრეთი საზღვარი კი საქართველოსა და თურქეთის სახელმწიფო საზღვარს ემთხვევა.
აქედან მოდის კლიმატიც. ახალქალაქი ქვეყნის ყველაზე ცივ რაიონად ითვლება: ზამთარი ხანგრძლივია, თოვლი თვეობით დევს, ზაფხული მოკლე და გრილი. შეცდომა, რომელიც ტექსტიდან ტექსტში გადადის, ქალაქის ყველაზე ჩრდილოეთ რაიონად მოხსენიებაა. ეს საქართველოს სამხრეთია, სიცივე კი განედის კი არა, სიმაღლისა და ღია ზეგანის ბრალია, სადაც ქარს ვერაფერი აჩერებს.
ოთხმოცდაათიან წლებში ჯავახეთს მძიმე პერიოდი დაუდგა: ეკონომიკა დაეცა, გათბობა არ ჰყოფნიდათ და მოსახლეობა ძველ ხეებს ჭრიდა, რომ სახლები გაეთბო. ზეგანი ისედაც თითქმის უტყეოა, ასე რომ იმ ზამთრების კვალი დღემდე ჩანს.
კიდევ ერთი თავისებურება, რომელიც მაშინვე შეიმჩნევა. მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის უმრავლესობა სომეხია, და ბევრ სოფელს ორი სახელი აქვს, ქართული და სომხური. ეს ქალაქში პირველივე წუთებში ისმის.
🕰️ „ახალი ქალაქიდან“ რუსეთ-თურქეთის ომებამდე

ტრადიციული დათარიღებით დასახლებამ ქალაქის სტატუსი 1064 წელს მიიღო და ჯავახეთის ერთ-ერთი ცენტრი გახდა. ადგილობრივი გადმოცემა ისტორიას კიდევ უფრო შორს, ნოეს დროებამდე მიაქვს, მაგრამ ეს სწორედ გადმოცემაა და არა დოკუმენტირებული ქრონოლოგია.
შემდეგ იწყება ის, რამაც ქალაქის სახე განსაზღვრა. ნაყოფიერი მიწები გზაჯვარედინზე საუკუნეების განმავლობაში ხელიდან ხელში გადადიოდა, სანამ XVI საუკუნეში რეგიონი ოსმალეთის იმპერიამ არ დაიკავა. ოსმალური პერიოდი სამ საუკუნეზე მეტს გაგრძელდა და აქ დატოვა მეჩეთი, განაშენიანების ფენა ციხეში და ტოპონიმიკის ნაწილი.
XIX საუკუნის დასაწყისმა ხელისუფლების ცვლა რამდენიმე წელში მოაქცია. 1811 წელს ქალაქი რუსეთის არმიამ აიღო. 1812 წელს ბუქარესტის ზავით ახალქალაქი ოსმალეთის იმპერიას დაუბრუნდა. საკითხი საბოლოოდ 1828 წლის 22 სექტემბერს გადაწყდა, როცა გენერალ პასკევიჩის მეთაურობით ჯარებმა ქალაქი აიღეს.
საბჭოთა პერიოდში ახალქალაქი სასაზღვრო ზონაში იყო, რაც სერიოზულად ზღუდავდა როგორც მოსახლეობის, ისე ჩამომსვლელების გადაადგილებას. 2007 წლამდე აქ რუსული სამხედრო ბაზა იდგა, და მისი გასვლა ქალაქისთვის შესამჩნევი ეკონომიკური მოვლენა აღმოჩნდა.

🏰 ახალქალაქის ციხე-ნაქალაქარი: რა შემორჩა
ქალაქის ღირსშესანიშნაობათა ძველ ჩამონათვალებში ციხე და „XI საუკუნის ციხის კედლები“ ხშირად ცალ-ცალკე დგას, თუმცა ეს ერთი და იგივეა. უფრო ზუსტია ითქვას ციხე-ნაქალაქარი: არა ცალკე კოშკი, არამედ გამაგრებული დასახლების ნაშთები რამდენიმე სამშენებლო ფენით.
კომპლექსს XI-XIII და XVIII საუკუნეებით ათარიღებენ, და ასეთი დიაპაზონი შემთხვევითი არაა. ადგილი იმდენჯერ გადააკეთეს, რომ გადაკეთების კვალი შეუიარაღებელი თვალითაც ჩანს, თუმცა დაარსების დროინდელი ფრაგმენტები დღემდე შემორჩა.
შიგნით იკითხება ციტადელი, კოშკები, ქარვასლა, ეკლესიის ნაშთები სენაკებით, საყოფაცხოვრებო ნაგებობათა კვალი და მეჩეთის ნანგრევები. ნაკრები თავად მეტყველებს: აქ უბრალოდ გარნიზონს არ ამყოფებდნენ, აქ ვაჭრობდნენ, ცხოვრობდნენ და ლოცულობდნენ, სხვადასხვა ეპოქაში სხვადასხვაგვარად.

1811-დან 1828 წლამდე ხელისუფლება აქ სამჯერ შეიცვალა. ყარსისკენ მიმავალ გზაზე მდგარი სასაზღვრო ქალაქისთვის ეს ჩვეულებრივი ცხოვრება იყო, და სწორედ ის ხსნის, რატომ ერთ კომპლექსში ეკლესიაც არის და მეჩეთიც.
დღეს ნაქალაქარი კეთილმოწყობის გარეშეა: არც სალარო, არც მონიშნული მარშრუტები, არც მოაჯირები. დათვალიერებისას გაითვალისწინეთ ნაგებობების სისუსტე და სიფრთხილე გამოიჩინეთ ჩამონაშალზე. რუკის წერტილი და გამოხმაურებები შეკრებილია გვერდზე ახალქალაქის ციხე.

⛪ კიდევ რა ნახოთ თავად ქალაქში
ქალაქი პატარაა, და მისი ცენტრი ორ საათში მოიარება. თითქმის ყველაფერს, რაც აქ დგას, გაპარტახების კვალი ატყვია, მაგრამ სწორედ ამიტომ ახალქალაქი არ ჰგავს აღდგენილ ციხეებს, როგორიც რაბათია.
სურბ ხაჩის ეკლესია. XIX საუკუნის სომხური ეკლესია, ქალაქის მთავარი სასულიერო ნაგებობა და გასეირნების ლოგიკური პირველი წერტილი.

ძველი თურქული მეჩეთი. სამსაუკუნოვანი ოსმალური პერიოდის კვალი, რომელზეც დანარჩენ საქართველოში უკვე ცოტა რამ მოგვაგონებს.
ვანქის სამლოცველო. პატარაა, მაგრამ ქალაქის სილუეტში შესამჩნევი.
მესროპ მაშტოცისა და მთავარეპისკოპოს კარაპეტ ბაგრატუნის ძეგლები. მაშტოცმა სომხური ანბანი შექმნა, და მისი ძეგლი ქართულ რაიონულ ცენტრში ქალაქის შემადგენლობას ნებისმიერ სტატისტიკაზე უკეთ ხსნის.
ხასის პარკი. საქალაქო პარკი იშვიათი მცენარეებითა და ბუჩქებით, ადგილობრივების მთავარი სასეირნო ადგილი.
სრული ჩამონათვალი მისამართებითა და გამოხმაურებებით შეკრებილია განყოფილებაში ახალქალაქის ღირსშესანიშნაობები.
🏔️ რა არის მუნიციპალიტეტში ქალაქის გარეთ
ჯავახეთში ყველაზე საინტერესო მაშინ იწყება, როცა რაიონულ ცენტრს ტოვებ.
კუმურდოს ტაძარი, ცენტრიდან დაახლოებით ათ კილომეტრში. გუმბათოვანი ტაძარი, აგებული 964 წელს, ამ პერიოდის ქართული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ძეგლი და მთავარი მიზეზი, რომ შემოგარენში გახვიდეთ.

აბულის ციხე ვულკანური მასივის კალთებზე. ციკლოპური წყობა, ანუ ნაგებობა უზარმაზარი დაუმუშავებელი ქვებისგან, ხსნარის გარეშე, რომლის ასაკიც ათასწლეულებით იზომება. დეტალები შეკრებილია მასალაში აბულის ციხე.
მურჯახეთისა და ხორენიის ეკლესიები და მუნიციპალიტეტის სხვა სოფლის ტაძრები, რომლებამდეც ცოტა ვინმე აღწევს.
ჯავახეთის ტბები და ვულკანები. ზეგანი მოფენილია ჩამქრალი ვულკანური კონუსებითა და ტბებით, რომელთა ნაწილიც დაცულ ტერიტორიებში შედის.
🚗 როგორ მივიდეთ და რა ნახოთ გზად

ადრე თბილისიდან გზა უსაშველოდ დიდ დროს იკავებდა. 2010 წელს გაიხსნა მოკლე საავტომობილო მარშრუტი, ხოლო 2017 წელს სარკინიგზო მიმოსვლის ამოქმედების შემდეგ რაიონმა იზოლირებულობა საბოლოოდ დაკარგა.
დღეს მისვლა შეიძლება მანქანით ახალციხის გავლით, მარშრუტკით თბილისიდან ან მატარებლით. ზამთარში დროის მარაგი გაითვალისწინეთ: ზეგანზე თოვლი იშვიათი არაა, უღელტეხილებს კი ხანდახან კეტავენ.
სამცხის გამვლელი გზა ძეგლების მთელ რიგს ჩაუვლის, ამიტომ მოგზაურობა ლოგიკურია მარშრუტად დაიგეგმოს და არა ერთი წერტილისკენ გაქანებად. გზად დგას აწყურის ციხე ბორჯომის ხეობის შესასვლელთან, ხერთვისის ციხე მდინარეთა შესართავთან და გამოქვაბულების ქალაქი ვარძია. ოდნავ განზე რჩება სურამის ციხე და ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკი.
🧭 სად დარჩეთ და რა არის ახლოს
ახალქალაქის საკუთარი სასტუმრო ბაზა მოკრძალებულია, ამიტომ ბევრი ქალაქს მარშრუტში დღის წერტილად იყენებს, ღამეს კი ახალციხეში ან ბორჯომში ათევს.
ყოფილხართ ახალქალაქში? დატოვეთ გამოხმაურება Madloba-ზე: მოგვწერეთ, წელიწადის რომელ დროს იმოგზაურეთ, მოახერხეთ თუ არა ციხესთან მისვლა და რას ურჩევდით მათ, ვინც ჯავახეთის მარშრუტს პირველად გეგმავს.
ინფორმაცია აქტუალურია 2026 წლის ივლისისთვის. ზეგანზე სატრანსპორტო მიმოსვლა და გზების მდგომარეობა სეზონის მიხედვით იცვლება, გამგზავრებამდე გადაამოწმეთ აქტუალური პირობები, განსაკუთრებით ზამთარში.
❓ ხშირად დასმული კითხვები
💬 საქართველოს სამხრეთში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ჯავახეთის ვულკანურ ზეგანზე, დაახლოებით 1700 მეტრის სიმაღლეზე. მუნიციპალიტეტის სამხრეთი საზღვარი საქართველოსა და თურქეთის სახელმწიფო საზღვარს ემთხვევა.
💬 ახალქალაქი ქვეყნის ყველაზე ცივ რაიონად ითვლება, და მიზეზი განედი კი არა, სიმაღლეა: ზეგანი ღიაა და უტყეო, ზამთარი კი ხანგრძლივი. რაიონის ყველაზე ჩრდილოეთად მოხსენიება არასწორია, ეს საქართველოს სამხრეთია.
💬 ქართულად ეს „ახალ ქალაქს“ ნიშნავს. ტრადიციული დათარიღებით დასახლებამ ქალაქის სტატუსი 1064 წელს მიიღო, ასე რომ ახალი ის თითქმის ათასი წელია აღარაა.
💬 ეს ციხე-ნაქალაქარია და არა ცალკე კოშკი. კომპლექსში იკითხება ციტადელი, კოშკები, ქარვასლა, ეკლესიის ნაშთები სენაკებით, საცხოვრებელი ნაგებობები და მეჩეთის ნანგრევები. მას XI-XIII და XVIII საუკუნეებით ათარიღებენ.
💬 1811 წელს ის რუსეთის არმიამ აიღო, 1812 წელს ბუქარესტის ზავით ოსმალეთის იმპერიას დაუბრუნდა, ხოლო 1828 წლის 22 სექტემბერს გენერალ პასკევიჩის მეთაურობით ჯარებმა ქალაქი საბოლოოდ დაიკავეს.
💬 მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის უმრავლესობა სომეხია, ამიტომ სომხური მეტყველება აქ ქართულზე ხშირად ისმის, ბევრ სოფელს კი ორი სახელი აქვს. ეს ქალაქის არქიტექტურაშიც ჩანს, სურბ ხაჩის ეკლესიიდან მესროპ მაშტოცის ძეგლამდე.
💬 964 წლის კუმურდოს ტაძარი ცენტრიდან დაახლოებით ათ კილომეტრში, აბულის ციკლოპური ციხე, მურჯახეთისა და ხორენიის სოფლის ეკლესიები, ასევე ჯავახეთის ზეგნის ტბები და ვულკანური კონუსები.
💬 მანქანით ახალციხის გავლით, მარშრუტკით ან მატარებლით. მოკლე საავტომობილო გზა 2010 წელს გაიხსნა, სარკინიგზო მიმოსვლა 2017 წელს გაჩნდა, და მას შემდეგ რაიონი იზოლირებული აღარაა.
💬 გვიანი გაზაფხულიდან შემოდგომის დასაწყისამდე. ზეგანზე ზამთარი ხანგრძლივი და თოვლიანია, გზებს ხანდახან კეტავენ, ამიტომ ზამთრის მოგზაურობა დროის მარაგითა და ამინდის თვალყურის დევნებით უნდა დაიგეგმოს.
💬 აწყურის ციხე ბორჯომის ხეობის შესასვლელთან, ხერთვისის ციხე მდინარეთა შესართავთან და გამოქვაბულების ქალაქი ვარძია. ოდნავ განზე რჩება სურამის ციხე და ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკი.
ასევე წაიკითხეთ




35 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში