თბილისელები: ნამდვილი ისტორიები და ქალაქის ლეგენდები
საქართველოს დედაქალაქის მაცხოვრებლებს ბევრი ისტორია აქვთ მოსაყოლი საკუთარი ცხოვრების შესახებ. ბოლოს და ბოლოს, აქ ძალიან საინტერესო შემთხვევები მოხდა.
უიღბლო ქურდი ოლიმპიური ჩემპიონის სახლში
თბილისის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი მკვიდრია გივი კარტოზია, ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ოლიმპიური ჩემპიონი (1956), ევროპისა და მსოფლიოს ჩემპიონი.
ერთ დღეს, მის სახლში უიღბლო ქურდი შეიჭრა. პოლიციამ მაშინვე დააკავა, რადგან ასეთ საკითხებში სრულიად გამოუცდელი იყო.
პოლიციის თანამშრომლებმა სახლის მეპატრონე განყოფილებაში მიიწვიეს მოპარული ნივთების იდენტიფიცირებისა და საბუთების შესავსებად.
ახალგაზრდა კაცის დანახვისას, დაბნეულმა და შეშინებულმა გივიმ გაოცდა - მართლა დამნაშავე იყო? მან ბიჭს ჰკითხა:
„რატომ იპარავდი? რატომ არ მოხვედი და არ ითხოვე დახმარება?“
„დედაჩემი ძალიან ავადაა და მკურნალობის ფული არ მაქვს“, - უპასუხა უიღბლო ქურდმა და ცრემლები წამოუვიდა. „არ ვიცოდი, ვისი სახლი იყო, თორემ არასდროს შევიპარებოდი“.
პოლიციის საქმე დაიხურა, მაგრამ ამბავი გაგრძელდა.
გივი კარტოზიამ ბიჭი პოლიციის განყოფილებიდან წაიყვანა. მან დედა საავადმყოფოში მოინახულა და მკურნალობის ფული მისცა. გივიმ ბიჭზეც იზრუნა: მან სამსახური უშოვა და ცხოვრებაში გზის პოვნაში დაეხმარა.
ტუალეტის ინციდენტი
ერთ დღეს, ჩეხოსლოვაკიის კულტურის მინისტრი მეგობრული ვიზიტით ჩამოვიდა თბილისს. მას სურდა ქართული კინოსტუდიის მონახულება.
ქართული კინოსტუდიის ხელმძღვანელობამ საპატიო სტუმრისთვის მზადება დაიწყო. მათ ტერიტორია და ყველა ოთახი იდეალურად მოაწესრიგეს. განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო საპირფარეშოს, რადგან, სამწუხაროდ, ის საკმაოდ ცუდ მდგომარეობაში იყო.
გაწმენდილ საპირფარეშოსთან მცველი იყო განთავსებული, რათა არავის შეეშვა. მცველი კეთილსინდისიერად გამოიყურებოდა და ყურადღებით აკვირდებოდა სიტუაციას. თუმცა, ის ოდნავ გაიფანტა და უცებ შენიშნა, რომ უცნობმა პირმა წარმატებით გაიარა დაცვის პუნქტი და საპირფარეშოში შევიდა. მცველმა აქაც შეასრულა თავისი მოვალეობა: მან თავხედი სტუმარი გააგდო.
მხოლოდ მოგვიანებით გაირკვა სიტუაცია. პრობლემების შემქმნელი აღმოჩნდა... დიდი ხნის ნანატრი სტუმარი, ჩეხოსლოვაკიის კულტურის მინისტრი.
განძის მაძიებელი მელა
საქართველოს დედაქალაქის მიმდებარე ტერიტორიაზე მრავალი არქეოლოგიური გათხრა ჩატარდა. მე-20 საუკუნის პირველ ნახევარში იქ მუშაობდა თბილისის ეთნოგრაფიული მუზეუმის მეცნიერთა ჯგუფი, ოთარ ტყეშელაშვილის ხელმძღვანელობით. მათ აღმოაჩინეს წარსული პერიოდის მრავალი არტეფაქტი.
არქეოლოგებს განსაკუთრებით იზიდავდა დიღმის რაიონისკენ მიმავალი გზის მახლობლად მდებარე პატარა ბორცვი. ისინი ვარაუდობდნენ, რომ ეს უძველესი დასახლების ადგილი იყო.
თუმცა, ეს საინტერესო ადგილი არა მეცნიერებმა, არამედ ცნობისმოყვარე მელამ აღმოაჩინეს. ის ბორცვში ორმოებს თხრიდა და თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები აღმოაჩინა. როგორც მოგვიანებით გაირკვა, ეს აღმოჩენები ბრინჯაოს ხანით თარიღდება. ასეთია მელა-არქეოლოგი...
ხარბი მილიონერი და ასი რუბლი ხურდა.
XIX საუკუნის მეორე ნახევარში, თბილისში ცხოვრობდა მილიონერი და პირველი გილდიის ვაჭარი, სახელად ალექსანდრე მელიქ-აზარიანცი. ის ძუნწი კაცი იყო, თუმცა საქართველოს დედაქალაქის მაცხოვრებლების მეხსიერებაში ხელოვნების მფარველად და ქველმოქმედად დარჩა.
ის ხშირად მგზავრობდა ცხენებით შებმულ ტრამვაით, რომელიც მგზავრობაში 3 კაპიკი ღირდა. მილიონერი არასდროს დაჰქონდა ხურდა. სწორ გაჩერებასთან მიახლოებისას, ტრამვაის მძღოლს 100 რუბლიან კუპიურას გადასცემდა. რა თქმა უნდა, კონდუქტორს საჭირო ხურდა არ ჰქონდა. ცბიერი მგზავრი თავის 100 რუბლს აიღებდა და ვაგონიდან გადახდის გარეშე დადიოდა.
ეს რამდენიმე თვე გაგრძელდა. საბოლოოდ, მფლობელების მოთმინება ამოიწურა. მათ 99 რუბლი და 97 კაპიკი შეაგროვეს, ჩანთაში ჩადეს და ტრამვაის მძღოლს გადასცეს. როდესაც მელიქ-აზარიანცმა კიდევ ერთხელ გადასცა 100 მანეთი, თითქოს მგზავრობის საფასურის გადასახდელად, კონდუქტორმა მშვიდად აიღო ანგარიშ-ფაქტურა.
„ხურდა“, - თქვა მან და მგზავრს ხურდით სავსე დიდი ტომარა გადასცა.
40 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
Автор так живо рассказывает про персонажей, которых можно встретить на улочках Тбилиси — от уличных музыкантов до владельцев маленьких кафе, что сразу вспомнила вечер в уютном дворике, где хозяин кафе на Чардашах делился историей своего первого хинкали и почему он считает, что «гость — это часть семьи».
Меня особенно вдохновили реальные истории жителей — они показывают, что за шумом города, туристическими маршрутами и красивыми видами скрываются такие человеческие эмоции, мечты и воспоминания, которые хочется слушать снова и снова. Особенные и тёплые истории о дружбе, взаимопомощи, любви к родному месту — это то, что делает Тбилиси живым, а не просто точкой на карте.
Спасибо автору за этот душевный и яркий текст!
А вы когда‑нибудь встречали местных тбилисцев — и у них была история, которую вы запомнили надолго? 🧡🌆✨
А лисица видимо в прошлой жизни была археологом!
Не забрасывайте эту рубрику, побольше бы таких подобных историй.
Веселенькая история получилась про министра. Надеюсь все герои с пониманием и юмором отнеслись к ситуации.
А вот миллионер, просто хитрожо…хитрый нехороший человек! Я ждала, что он наконец-то искатает всю свою сотку и кондуктор заберёт её в счёт оплаты долга за прошлые поездки. Видимо, так этот купец и стал миллионером.