ოყურეში, მთა ხვამლი, სოფელი ტვიში: სამდღიანი ლაშქრობა
თუ დაიწყეთ ინტერნეტში საქართველოს ულამაზესი ადგილების ან საქართველოში სანახავი ადგილების ძებნა, მაშინ მოემზადეთ და სალაშქროდ წადით სოფელი ოყურეში - ხვამლის მთა და წმინდა გიორგის ეკლესია - სოფელი ტვიში.
უბრალოდ ყურადღება მიაქციეთ სეზონურობას, რადგან აქ მოგზაურობის საუკეთესო დროა გაზაფხულის ბოლოს (მაისი), ზაფხული და ადრეული შემოდგომა (სექტემბერი, ოქტომბერი).
მარშრუტის მთავარი პუნქტების გარდა, ჩვენ ასევე დავტკბებით კლდოვანი კლდიდან და ხვამლის ზემოდან ხედებით, დავისვენებთ ველური ბუნების წიაღში და დავათვალიერებთ კარსტულ გამოქვაბულებს.
მარშრუტის საწყისი წერტილია სოფელ ოყურეშის შემოგარენი. აქედან გატეხილი გზის გასწვრივ მივდივართ. საფარის ხარისხი ისეთია, რომ მხოლოდ მაღალი ტრაფიკის მქონე მანქანა შეძლებს გავლას. მანქანით ან 10,5 კმ ფეხით გავლის შემდეგ მიაღწევთ გზების გადაკვეთის წერტილს. ეს ადგილი შესანიშნავია კემპინგისა და ღამისთევისთვის. ერთ-ერთი უპირატესობა ის არის, რომ იქვე არის წყარო სასმელი წყლით.
დილით გავემართეთ. გთხოვთ გაითვალისწინოთ, რომ აღმოსავლეთით მარჯვნივ არის გზა სოფლების ლაჰეფისა და ტვიშისკენ. მეორე, რომელიც სამხრეთისკენ მიდის, არის გზა ჩვენი მღვიმის „თეკენტერ-ჭის“ და ხვამლის მთაზე მდებარე წმინდა გიორგის ეკლესიისაკენ. სხვათა შორის, გზატკეცილი მარშრუტის ბოლომდე არ აღწევს, ამიტომ პირველი ნაწილი მანქანითაც რომ ატაროთ, მეორე ნაწილი ფეხით მოგიწევთ.
მღვიმე "თეკენტერა-ჭა" საინტერესოა, რადგან შიგნით შეღწევას მხოლოდ მრავალწლიან ხეში წარმოქმნილ სიცარიელეში გადახვალთ.
გზაზე გასვლისას ყურადღება მიაქციეთ, რომ ხვამლის მასივისთვის დამახასიათებელია შემდეგი ამინდის პირობები: სქელი ნისლები, ხშირი და უხვი ნალექები, დიდი ტემპერატურის ნახტომები დღის განმავლობაში. იმისათვის, რომ მგზავრობა უსაფრთხო იყოს, სქელი ნისლის შემთხვევაში არ გადაუხვიოთ ბილიკს და აუცილებლად მოამზადეთ ტელეფონი რუქით ან მასში ჩატვირთული მარშრუტით ნავიგატორი.
ასევე ფრთხილად იყავით ხვამლის მთის მწვერვალზე და მიმდებარე კლდეებზე, რადგან მაღალი ტენიანობის დროს შეიძლება მოისრიალდეთ და წონასწორობა დაკარგოთ. ამიტომ, თუ არ გაქვთ სპეციალური აღჭურვილობა, ნუ ეცდებით ჭაბურღილებთან მისვლას.
34 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
Особенно зацепило описание самой горы Хвамли — места с мистической атмосферой, густыми туманами и резкими перепадами погоды. В статье подчёркивается, что здесь важно быть подготовленным: маршрут частично проходит по сложной дороге, а финальный участок нужно преодолевать пешком. Но именно это и делает путешествие таким настоящим и «живым».
Мне понравилось, что в рейтинге подробно разобран сам путь: от Окуреши через леса и карстовые пещеры (включая необычную пещеру с входом через дерево!) до вершины, где расположена церковь Святого Георгия. А затем — спуск к Твиши, известной не только видами, но и своим вином. Кстати, именно здесь производят знаменитое белое полусладкое вино, которое считается одной из визитных карточек региона.
Очень помогли советы местных жителей: когда лучше ехать (конец весны — осень), где можно остановиться с палаткой, и почему важно не сходить с тропы в тумане. Отзывы путешественников тоже добавляют уверенности — многие пишут, что это один из самых недооценённых, но при этом впечатляющих маршрутов в Грузии.
После прочтения я уже представляю, как сначала прохожу этот путь, а потом в Твиши сажусь в небольшом семейном месте и пробую местное вино, обсуждая весь маршрут.
Как думаете, лучше идти такой маршрут налегке за один день или всё-таки разбить его на два дня с ночёвкой где-нибудь ближе к Хвамли, чтобы прочувствовать атмосферу полностью?