ვარციხე იმერეთში: ციხე-დასახლების ისტორია
ბაღდათის ქალაქიდან არც ისე შორს, სადაც რიონისა და ხანისწყლის მდინარეები ერთმანეთს უერთდება, მდებარეობს სოფელი ვარციხე, რომელიც მსოფლიოს უმეტეს ქალაქზე გაცილებით ძველია. ისტორიულად, ამ ტერიტორიაზე სამხედრო მოქმედებები პრაქტიკულად მუდმივი იყო.
სხვა ქალაქების ზრდასა და საზღვრების გაფართოებასთან ერთად, ვარციხე პატარა სოფელად დარჩა, 1500 მოსახლით. თუმცა, ის ასევე ამაყობს საქართველოს ზოგიერთი ყველაზე შესანიშნავი ღირსშესანიშნაობით. ამ დასახლების პირველი ხსენება მე-5 საუკუნით თარიღდება.
იმ დროს სოფელ ვარციხეს როდოპოლისი ერქვა და რომაელები და სპარსელები ამ ტერიტორიის კონტროლისთვის იბრძოდნენ. როდოპოლისი ბერძნული სახელია, რაც რუსულად „ვარდების ციხესიმაგრეს“ ნიშნავს. საინტერესოა, რომ ვარციხეს იგივე მნიშვნელობა აქვს ქართულად. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად გამოვლინდა, რომ ვარციხე მე-5 საუკუნეში გამაგრებული დასახლება იყო, გალავნით.

სავარაუდოდ, როდოპოლისი ერთგვარი ავანპოსტი იყო. VI საუკუნეში ციხესიმაგრე განადგურდა. ამის მიუხედავად, ქალაქი შენარჩუნდა, მაგრამ დაუცველი დარჩა. ვარციხე სხვადასხვა ეპოქის ისტორიულ წყაროებში ჩნდება და ქრება XVII საუკუნემდე. X საუკუნემდე აქ არა მხოლოდ რომაელები სტუმრობდნენ, არამედ ჰუნები და ლაზებიც, რომლებმაც თავიანთი კვალი დატოვეს და აქ სპარსული გარნიზონები იყვნენ განლაგებული.
თუმცა, XVII საუკუნემ ამ მიწებს მშვიდობა არ მოუტანა. იმ დროს აქ ციხე აშენდა - იმერეთის მეფეების რეზიდენცია. ისინი აქ სანადიროდ ჩამოდიოდნენ. XVIII საუკუნეში რუსეთი და იმერეთი გაერთიანებული ძალებით დაუპირისპირდნენ ოსმალეთს, რის შედეგადაც ციხე ძლიერ დაზიანდა. თუმცა, XIX საუკუნის დასაწყისში ვარციხე იმერეთის მეფე სოლომონ II-ის თავშესაფარი გახდა - რუსეთსა და იმერეთს შორის კონფლიქტი გამწვავდა.
ციხე 1810 წელს დაეცა და იმერეთი რუსეთის იმპერიას შეუერთდა. ვარციხის შემდგომი ისტორია შედარებით მშვიდობიანად გამოიყურება. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში თავად შენობა გამოუყენებელი იყო, ციხე კი პრაქტიკულად დავიწყებას მიეცა. მე-20 საუკუნის დასაწყისში ქართველმა ღვინის მეწარმეებმა აქ კონიაკის ქარხანა ააშენეს — ამავე სახელწოდების ბრენდი დღესაც იწარმოება. რევოლუციის შემდეგ, იგივე მეღვინეების, ანანოვების მამული საბავშვო ბაღად და მოგვიანებით სასტუმროდ გადაკეთდა.
მემკვიდრეობა - ვარციხის ციხე და ციხის კედლები
შედარებით მნიშვნელოვანი არქეოლოგიური კვლევა ვარციხეში 1970-იან წლებში ჩატარდა. გათხრების შედეგად გამოვლინდა ციხესიმაგრის კედლები, რომლებიც მე-4 და მე-6 საუკუნეებით თარიღდება. მიუხედავად იმისა, რომ ვარციხის ციხე ნანგრევებშია, ის ქართული კულტურის ძეგლია და შეტანილია სპეციალურ რეესტრში. ვარციხის სოფლის ადრეულ ფენებში აღმოჩენილია გვიანი ანტიკური ხანის დასახლებების ნაშთები, ასევე სხვადასხვა მინის, კერამიკის და რკინის არტეფაქტები. ამ ტერიტორიის მონახულების საუკეთესო დროა გვიანი გაზაფხული, ზაფხული და შემოდგომის დასაწყისი.
ფოტოს წყარო: georgiantravelguide.com




34 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
عندما قرأت عن الفيديو، حسيت إنه يتكلم عن شيء أكثر من مجرد أماكن. يتحدث عن المشاعر والذكريات! بحب أزور أماكن غامضة ومليئة بالتاريخ مثل هذه. بس عندي سؤال... هل في طرق معينة توصلني هناك، أو أفضل أستأجر مرشد محلي؟
Особенно ценными оказались советы местных жителей — они подсказывают, где лучше начать прогулку, какие точки для фото самые эффектные и где можно почувствовать атмосферу настоящей грузинской деревни. Благодаря этим рекомендациям я уже представляю, как шаг за шагом поднимаюсь к укреплениям, слушаю, как ветер играет с травой, и пытаюсь представить, как жили здесь люди много поколений назад.
Отзывы других читателей также помогли составить живую картину: кто‑то делится тем, как его поразили панорамные виды с крепостных стен, кто‑то — как уютно прогуляться по старой части деревни и заглянуть в местное кафе с настоящей грузинской кухней.
Мне особенно хочется вернуться сюда на рассвете или на закате, чтобы увидеть, как свет мягко ложится на каменные стены, и ощутить атмосферу спокойствия и глубины истории.
А вы бы предпочли сначала исследовать сам замок Варцихе, чтобы почувствовать масштаб истории, или начать с деревни, чтобы прочувствовать повседневную жизнь местных?