დაამატეთ ორგანიზაცია

რუსული ეკლესიები თბილისში: ისტორია და არქიტექტურა

🏛️ რუსული ეკლესიები თბილისში — სწრაფი სახელმძღვანელო

⛪ ალექსანდრე ნეველი 1864 წ., მარჯანიშვილის ქ. 38. «რუსული ეკლესია», მამა ვიტალის საფლავი
⛪ იოანე ღვთისმეტყველი 1898–1901 წწ., ლეო ქიაჩელის ქ. 51. სუზდალური სტილი, ორენოვანი ღვთისმსახურება
⛪ მიხეილ ტვერელი 1911–1913 წწ., 8 მარტის ქ. 36. ნეო-რუსული სტილი, გემის ფორმა
💰 შესვლა ყველგან უფასოა. ჩაცმულობის კოდი: მოკრძალებული ტანსაცმელი, ქალებს — შარფი
🚇 უახლოესი მეტრო ალექსანდრე ნეველი — «მარჯანიშვილი». იოანე ღვთისმეტყველი და მიხეილ ტვერელი — «რუსთაველი»
💡 სამივე ეკლესია რევოლუციამდელ პერიოდშია აშენებული და დღემდე მოქმედებს — ორში ღვთისმსახურება საეკლესიო-სლავურ ენაზე ტარდება. დეტალები — ქვემოთ 👇

ვისთვის არის ეს სტატია

რუსული ეკლესიები თბილისში — სამი ტაძარია, XIX და XX საუკუნის დასაწყისში აშენებული რუსული დიასპორისა და კავკასიის სამოხელეო გარნიზონებისთვის. სხვადასხვა უბანშია, ქართული ეკლესიებისგან განსხვავებულად გამოიყურება და დღემდე მნიშვნელოვან როლს ასრულებს რუსულენოვან მორწმუნეთათვის. სტატიაში სამივე ობიექტია — ისტორია, არქიტექტურა, მისამართები.

Russian churches in Tbilisi

რუსული ეკლესიები ტფილისში: საიდან გაჩნდა

XIX საუკუნეში ტფილისი რუსეთის იმპერიის კავკასიის სამოხელეოს ადმინისტრაციული ცენტრი იყო. აქ გადმოდიოდნენ ჩინოვნიკები, სამხედროები, ვაჭრები — მათ კი ეკლესია სჭირდებოდათ საეკლესიო-სლავურ ენაზე ღვთისმსახურებით. ასე გაჩნდა მრევლი, რომელიც სწორედ რუსული საზოგადოებისთვის იყო განკუთვნილი.

ისინი ფსევდორუსულ და ნეო-რუსულ სტილში აშენდა: ხახვისებური გუმბათები, კოკოშნიკები, კოშკისებური სამრეკლოები. ქართულ კუთხურ-გუმბათიან ბაზილიკებსა და ჩუქურთმოვან ქვასთან შედარებით ეს შენობები ერთხელვე გამოირჩევა.

დღეს სამივე ეკლესია მოქმედებს. ორი — ალექსანდრე ნეველი და იოანე ღვთისმეტყველი — ოფიციალურად საეკლესიო-სლავურ ენაზე ატარებს ღვთისმსახურებას, მესამე ჩვეულებრივ ქართულ მრევლად მუშაობს, რუსული არქიტექტურული იერსახით.

🏛️ თბილისის რუსული ეკლესიები რუკაზე

Google Maps-ში გახსნა
ალექსანდრე ნეველის ეკლესია (1864) იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია (1898–1901) წმინდა მიხეილ ტვერელის ეკლესია (1911–1913)

⛪ ალექსანდრე ნეველის ეკლესია — «რუსული ეკლესია»

📍 კოტე მარჯანიშვილის ქ. 38

Церковь Александра Невского

ხალხში უბრალოდ «რუსულ ეკლესიას» უწოდებენ — სამიდან ყველაზე ცნობილი. აშენდა 1864 წელს მრევლის შემოწირულობით; წმინდა სინოდმა დამატებით 5000 მანეთი გამოყო. 1886 წელს დაშენდა სამრეკლო — შენობა თითქმის გაორმაგდა.

ეკლესიაში ინახება წმინდა ნინოს, მარიამ მაგდალინელისა და შიო მღვიმელის ნაწილები. 1950-დან 1982 წლამდე წინამძღვარი იყო მიტროპოლიტი ზინოვი (მაჟუგა), მოგვიანებით ქართული ეკლესიის წმინდანი, დაკრძალული ჩრდილოეთ კედელთან. ეზოში — სქემარქიმანდრიტ ვიტალის (სიდორენკო) საფლავი, სადაც პილიგრიმები მიდიან.

არქიტექტურა — ფსევდორუსული სტილი: კოკოშნიკებიანი ფანჯრები, ხახვისებური გუმბათები ლოცვის დარბაზსა და სამრეკლოზე. თბილისის ორი ეკლესიიდან ერთ-ერთი, სადაც ღვთისმსახურება მთლიანად საეკლესიო-სლავურ ენაზე ტარდება.

⛪ იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია — სუზდალური სტილი თბილისის ცენტრში

📍 ლეო ქიაჩელის ქ. 51

Храм Иоанна Богослова

მდებარეობს უბან ვერაში, ქართული ანდრია პირველწოდებულის მონასტრის (ლურჯი მონასტერი) გვერდით. აშენდა 1898–1901 წლებში კავკასიის მთავარმართებლის, თავადი გრიგოლ გოლიცინის ბრძანებით — იმავდროულად ვითარდებოდა მთელი მიმდებარე უბანი.

არქიტექტურა: თეთრი აგურის შენობა სუზდალურ სტილში, ვერცხლისფერი ხახვისებური გუმბათებით, ოთხი სიმეტრიული შესასვლელით და თავშეკავებული თეთრ-ლურჯი ინტერიერით. თეთრ კედლებზე განსაკუთრებით ოქროს ხატის კარი გამოირჩევა.

2000-იანების დასაწყისში რუსულენოვანმა მრევლმა საეკლესიო-სლავური ღვთისმსახურების აღდგენა მიაღწია — პატრიარქმა ილია II-მ პირადად დაჰპირდა, შეენარჩუნებინა შენობის თავდაპირველი რუსული იერსახე. დღეს ლიტურგია ორ ენაზე ტარდება, კვირაობით 9:00-დან.

⛪ მიხეილ ტვერელის ეკლესია — ხომალდის ფორმის ტაძარი

📍 8 მარტის ქ. 36

Church of Mikhail Tverskoy

აშენდა 1911–1913 წლებში რომანოვების დინასტიის 300 წლისთავისთვის, დიდი მთავრის მიხეილ ალექსანდროვიჩის მფარველი წმინდანის პატივსაცემად. არქიტექტორი — იოჰან დიცმანი. ძირითადი თანხა გრაფინია ელისაბედ ვორონცოვა-დაშკოვამ, კავკასიის მთავარმართებლის მეუღლემ, შესწირა — საერთო თანხიდან, 48 344 მანეთიდან, მან პირადად 37 680 მანეთი გადაიხადა.

არქიტექტურა უჩვეულოა: კომპაქტური კუბური ფორმა, კოშკისებური სამრეკლოს გუმბათი და მრავალსაფეხურიანი კოკოშნიკები ერთად იალქნიანი ხომალდის სილუეტს ქმნის. ეკლესიამდე კვიპაროსების ხეივანი მიდის — მათი რაოდენობა სიმბოლურად იესო ქრისტეს ასაკს შეესაბამება.

საბჭოთა პერიოდში ეკლესია მოქმედებდა მაშინ, როცა თბილისის ბევრი სხვა ტაძარი დახურული იყო. ცნობილია 1958 წლის ისტორია: წინამძღვარი ეწინააღმდეგებოდა საბაგირო გზის გადებას ზუსტად გუმბათის ზემოთ — რამდენიმე წელში ახლომახლო ბაგირი გაწყდა, რამაც მისი შიშები დაადასტურა.

✍️ სარედაქციო რჩევა

საეკლესიო-სლავური ღვთისმსახურების მოსასმენად ალექსანდრე ნეველის ან იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესიაში წადით კვირას 9:00-მდე. მიხეილ ტვერელის ლიტურგია ქართულადაა, მაგრამ მისი არქიტექტურა სამიდან ყველაზე უჩვეულოა — ხომალდის ფორმა საუკეთესოდ გვერდიდან იკითხება, არა მთავარი შესასვლელიდან.

🗺️ რით განსხვავდება რუსული ეკლესია ქართულისგან

განსხვავება ერთი შეხედვით ჩანს. ქართული ეკლესიები ძირითადად კუთხურ-გუმბათიანი ბაზილიკებია გათლილი ქვისგან, ჩუქურთმოვანი ფასადებითა და ოთხ სვეტზე დაყრდნობილი გუმბათით. თბილისის რუსული ეკლესიები XIX საუკუნის ბოლოს — XX საუკუნის დასაწყისის ფსევდორუსულ სტილშია აშენებული: აგურის კედლები, ხახვისებური გუმბათები, კოკოშნიკები, კოშკისებური სამრეკლოები — შუა რუსეთის არქიტექტურისთვის დამახასიათებელი ფორმები, არა კავკასიისთვის.

შიგნითაც განსხვავება ჩანს: ხატის კარი მრავალსაფეხურიანი და ოქროვანია, ფრესკები XIX საუკუნის აკადემიური მანერითაა შესრულებული, არა შუა საუკუნეების ქართული ტრადიციით. საღვთისმსახურო ენაც მარკერია: სამიდან ორ ეკლესიაში საეკლესიო-სლავური გამოიყენება, რაც საქართველოსთვის იშვიათია.

🗺️ მარშრუტი რუსული ეკლესიებით

სამივე ეკლესია ქალაქის სხვადასხვა ნაწილშია, ამიტომ მარშრუტი ცენტრში სეირნობის ან ცალკეული ვიზიტების სახით შეიძლება დაიგეგმოს.

1️⃣ დაიწყეთ იოანე ღვთისმეტყველიდან (ლეო ქიაჩელის ქ. 51) — მეტრო «რუსთაველთან» ახლოს. ეზოდან ლურჯი მონასტერი ჩანს.

2️⃣ ჩადით მიხეილ ტვერელისკენ (8 მარტის ქ. 36) — დაახლოებით 10 წუთი ფეხით. შემოუარეთ შენობას, «ხომალდის» ფორმის დასანახად.

3️⃣ მიდით ალექსანდრე ნეველისკენ (მარჯანიშვილის ქ. 38) მეტროთი სადგურ «მარჯანიშვილამდე» ან ფეხით აღმაშენებლის გამზირზე. ეზოში სქემარქიმანდრიტ ვიტალის საფლავიც ნახეთ.

💬 სტუმართა შთაბეჭდილებები

«განსაცვიფრებელი და გამორჩეული ტაძარი, რომელიც წმინდა ცარ ნიკოლოზ II-მა ააგო, თუმცა გარედან სამწუხაროდ ცუდ მდგომარეობაშია.»
«ძალიან გამიხარდა, რომ ამ ეკლესიაში წირვა-ლოცვის ნახევარი რუსულ ენაზე ტარდება.»
«ეკლესია რუსული სტილისაა და თბილისისთვის უჩვეულოდ გამოიყურება.»
«ულამაზესი ეკლესია, რომელიც ქალაქის ცენტრში მდებარეობს.»

🏁 წასვლამდე

სამი ეკლესია, სამი ეპოქა: 1864, 1901, 1913 წლები. სამივემ გადაიტანა საბჭოთა პერიოდი — ერთმა საერთოდ არ შეწყვიტა ფუნქციონირება, დანარჩენები დაიხურა და მოგვიანებით აღდგა. დღეს ეს მოქმედი მრევლებია საკუთარი ისტორიითა და არქიტექტურით, რომელიც დანარჩენი თბილისისგან გამოირჩევა.

შესვლა სამივეგან უფასოა. სრული მარშრუტი გადასვლებით — დაახლოებით ორი საათი.

სხვა ეკლესიები თბილისში: madloba.info/ka/tbilisi/churches/

ℹ️ ღვთისმსახურების განრიგის შესახებ ინფორმაცია გამოქვეყნების მომენტისთვის არის სწორი. ვიზიტამდე გადაამოწმეთ საათები.
🗨️ გვიამბეთ

იყავით თბილისის რუსულ ეკლესიებში? რომელი დაგამახსოვრდათ ყველაზე მეტად — მყუდრო ალექსანდრე ნეველი, სუზდალური იოანე ღვთისმეტყველი თუ უჩვეულო ფორმის მიხეილ ტვერელი? კომენტარებში დაწერეთ — ყველა პასუხს ვკითხულობთ.

❓ ხშირად დასმული კითხვები

🤔 რამდენი რუსული ეკლესია არის თბილისში?

💬 სამი ძირითადი: ალექსანდრე ნეველი (მარჯანიშვილის ქ. 38), იოანე ღვთისმეტყველი (ლეო ქიაჩელის ქ. 51) და მიხეილ ტვერელი (8 მარტის ქ. 36). სამივე რევოლუციამდელ პერიოდშია აშენებული და დღემდე მოქმედებს.

🤔 სად არის «რუსული ეკლესია» თბილისში?

💬 ასე ხალხში ალექსანდრე ნეველის ეკლესიას უწოდებენ, კოტე მარჯანიშვილის ქ. 38-ზე, ერთსახელოვანი მეტროსადგურის გვერდით. აშენდა 1864 წელს, ქალაქის ორი ეკლესიიდან ერთ-ერთია, სადაც ღვთისმსახურება მთლიანად საეკლესიო-სლავურ ენაზე ტარდება.

🤔 რა ენაზე ტარდება ღვთისმსახურება თბილისის რუსულ ეკლესიებში?

💬 ალექსანდრე ნეველში — მთლიანად საეკლესიო-სლავურად. იოანე ღვთისმეტყველში — ორ ენაზე, საეკლესიო-სლავური და ქართული, კვირაობით 9:00-დან. მიხეილ ტვერელში ლიტურგია ქართულადაა, შენობა კი მთლიანად რუსულ არქიტექტურულ იერსახეს ინარჩუნებს.

🤔 როდის აშენდა იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია?

💬 1898–1901 წლებში, კავკასიის მთავარმართებლის თავადი გრიგოლ გოლიცინის ბრძანებით. მდებარეობს უბან ვერაში, ლეო ქიაჩელის ქ. 51-ზე, ძველი ქართული ანდრია პირველწოდებულის მონასტრის გვერდით.

🤔 რატომ აქვს მიხეილ ტვერელის ეკლესიას ხომალდის ფორმა?

💬 არქიტექტორმა იოჰან დიცმანმა შენობა დააპროექტა კომპაქტური კუბის ფორმით, კოშკისებური სამრეკლოთი და მრავალსაფეხურიანი კოკოშნიკებით — ეს ერთად იალქნიანი ხომალდის სილუეტს ქმნის. აშენდა 1911–1913 წლებში, ძირითადად გრაფინია ელისაბედ ვორონცოვა-დაშკოვას შემოწირულობით.

🤔 შესაძლებელია თბილისის რუსულ ეკლესიებში ქორწინება?

💬 დიახ, სამივეგან ტარდება ქორწინება, ნათლობა და დაკრძალვის წესები. დეტალების დასაზუსტებლად და დასაჯავშნად უმჯობესია წინასწარ დაუკავშირდეთ ეკლესიის წინამძღვარს.

🤔 არის თუ არა წმინდანთა ნაწილები თბილისის რუსულ ეკლესიებში?

💬 დიახ. ალექსანდრე ნეველის ეკლესიაში ინახება წმინდა ნინოს, მარიამ მაგდალინელისა და შიო მღვიმელის ნაწილები. იქვეა დაკრძალული მიტროპოლიტი ზინოვი (მაჟუგა) და სქემარქიმანდრიტი ვიტალი (სიდორენკო), რომლის საფლავთანაც პილიგრიმები მიდიან.

მარინა ორლოვა
ავტორი:

მარინა ორლოვა

თანამდებობა: საქართველოს გზამკვლევი. მოგზაურობის ექსპერტი

გეხმარებით საქართველოს გაცნობაში: პირველი მოგზაურობიდან გადასვლამდე. ვწერ ტურიზმის, საკვების, კულტურისა და ცხოვრების შესახებ ქვეყანაში — გულწრფელად, დეტალურად …

ვრცლად ავტორის შესახებ

2 კომენტარი


კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში


  • C
    Christophe Moreau
    Wauw, ik had nooit gedacht dat ik zo door de geschiedenis van Tbilisi kon worden meegenomen! Die Russische kerken hebben echt een bijzondere sfeer. Wanneer je door de stad loopt, voel je de echo's van het verleden, en iedere steen heeft zijn eigen verhaal te vertellen. De Alexander Nevsky-kerk is zo indrukwekkend, het lijkt wel alsof je letterlijk in een andere tijdsstroom stapt.❤️ Ik vraag me vaak af hoe de mensen hier zich voelen tijdens de diensten; zo'n mix van traditie en moderniteit. Heb je zelf ooit een dienst meegemaakt in een van deze kerken? ✨
  • D
    David Agam
    תמיד תוהה על בניינים דתיים כאלה, מה הם היו סופגים אם היו יכולים לדבר. הכנסיות בטביליסי, כמו אלכסנדר נבסקי, הן לא רק מתיאוריה מוזרה של אדריכלות. יש שם סוג של היסטוריה עצובה, פוסט-סובייטית, אכן. אבל העניין הוא, האם הכנסיות הללו באמת מצליחות לשרת את הקהילה? או שהן פשוט פוסלות את רוח המקום? ייתכן שהן מזכירות לנו מפעולות של אנשים שחשבו על עצמן יותר מאשר על אחרים. הרגשות שלי מתערבבים - בין הערצה לראשוניות, לבין תחושה של ניכור. האם יש מקום לברוח מזה? דווקא כשסופגים את השקט הזה, מתעורר לי שאלה: איך הקהילות המקומיות מתחברות למורשת הזו היום?