დაამატეთ ორგანიზაცია

🌉 წითელი ხიდი ქუთაისში: „ეიფელის ხიდი“ რიონზე

🟨 მთავარი ფაქტები

📍 რა არის ეს რკინის ხიდი მდინარე რიონზე ქუთაისის ცენტრში
📅 გაიხსნა 1862 წელს, ქუთაისის პირველი რკინის ხიდი
📐 ზომები 36 მეტრი სიგრძე, 8,5 მეტრი სიგანე
📝 სახელწოდება წითელი ხიდი, რუსულად „Красный мост“
🚶 როგორ მივიდეთ დაახლოებით 5 წუთი ფეხით თეთრი ხიდიდან და ქალაქის ცენტრიდან
🎟️ შესვლა თავისუფალი, ნებისმიერ დროს
🗺️ დაწვრილებით მისამართი, რუკა და სამუშაო საათები

💡 რჩევა: ეწვიეთ მზის ჩასვლისას, როცა მდინარე და განათება განსაკუთრებით ეფექტურად გამოიყურება, და ვიზიტი შეათავსეთ ხუთ წუთზე მდებარე თეთრ ხიდთან.

🗼 მართალია, რომ ხიდის ლითონი ეიფელის ქარხანაში ჩამოასხეს? ამას ცოტა ქვემოთ განვიხილავთ 👇

Красный мост

🟦 რის შესახებ არის ეს სტატია

წითელ ხიდს ადვილად ჩაუვლი გვერდით: გარეგნულად ჩვეულებრივი ქალაქის ხიდია, რომელთაგან ქუთაისში რამდენიმეა. მაგრამ სწორედ მას უკავშირდება ყველაზე გამძლე ადგილობრივი ლეგენდა (ის, პარიზსა და ეიფელზე), და სწორედ ის გახდა ქალაქის პირველი რკინის ხიდი. აქ ნახავთ ხიდის მოკლე ისტორიას, ლეგენდის ანალიზს, ქართულ სახელწოდებას და იმას, თუ როგორ მოხვდა სიტყვა „წითელი“ მის სახელში, ასევე პრაქტიკულ რჩევებს: როგორ მიხვიდეთ ხუთ წუთში ცენტრიდან და რა ნახოთ ახლომახლო.

გამოგადგებათ, თუ ქუთაისში ერთი ან ორი დღით ჩადიხართ და ცენტრში მარშრუტს აწყობთ, გიყვართ ქალაქისა და საინჟინრო ისტორია, ან უბრალოდ წააწყდით ფრაზას „ეიფელის ხიდი“ და გსურთ გაიგოთ, სიმართლეა ეს თუ ლამაზი ზღაპარი.

📜 ხიდის ისტორია: ინჟინერ პოსტელნიკოვიდან 1862 წლამდე

წითელი ხიდის ისტორიას ჩვეულებრივ 1859 წლიდან ითვლიან, როცა პროექტი სამხედრო ინჟინერმა პოსტელნიკოვმა მოამზადა. მშენებლობა 1860 წელს დაიწყო, და ეს ის შემთხვევა იყო, როცა ადგილობრივი მასალა არ ჰყოფნიდათ: ლითონის კონსტრუქციები საფრანგეთში შეუკვეთეს და ქუთაისში უკვე მზამზარეულად ჩამოიტანეს. აწყობა 1862 წელს დასრულდა, მაშინვე ხიდი გახსნეს და აკურთხეს.

ზომები დღევანდელი გაგებით მოკრძალებულია: დაახლოებით 36 მეტრი სიგრძე და 8,5 მეტრი სიგანე. მაგრამ საქმე ზომაში არ იყო. მე-19 საუკუნის შუა ხანების ქუთაისისთვის ეს გახდა პირველი რკინის ხიდი, ადგილობრივი ტრადიციით კი მას მთელი ამიერკავკასიის პირველ რკინის ხიდსაც უწოდებენ. ადრე რიონს ხის და ქვის გადასასვლელებით კვეთდნენ, რომლებსაც მდინარე რეგულარულად ანგრევდა, ამიტომ ლითონის კონსტრუქცია ქალაქისთვის ნამდვილი ტექნოლოგიური წინ გადადგმული ნაბიჯი იყო.

ამ ისტორიას ფრანგული კვალიც აქვს, რის გამოც ხიდი ქუთაისის ფარგლებს გარეთაც ახსოვთ: ლითონი ხომ პარიზში შეუკვეთეს. სწორედ აქედან წარმოიშვა ცნობილი ლეგენდა ეიფელზე. მართალია თუ არა ეს, ქვემოთ განვიხილავთ. 👇

🗼 „ეიფელის ხიდი“: სიმართლე თუ ლამაზი ლეგენდა?

თუ ადგილობრივებს ჰკითხავთ, რით არის ცნობილი წითელი ხიდი, ბევრი პირველ რიგში გეტყვით: ის პარიზიდან ჩამოიტანეს, იმავე სახელოსნოდან, სადაც ცნობილ კოშკს აწყობდნენ. ლამაზად ჟღერს, და სწორედ ეს ფრაზა მოჰყავს აქ ტურისტებს ყველაზე ხშირად. მაგრამ თუ ისტორიას თარიღების მიხედვით დავალაგებთ, ყველაფერი ასე ცალსახა აღარ არის.

რაც დანამდვილებით ცნობილია: ხიდის ლითონი მართლაც საფრანგეთში შეუკვეთეს და დაამზადეს, შემდეგ კი ქუთაისში ჩამოიტანეს. ფრანგული კვალი რეალურია. ხოლო კონკრეტული პარიზული ქარხანა, ცნობილ ინჟინერთან დაკავშირებული, უკვე ქალაქური თქმულების სფეროა. ხიდი 1862 წელს გაიხსნა. ცნობილი ფრანგის საკუთარი ფირმა მხოლოდ 1860-იანების შუა ხანებში გაჩნდა, პარიზული კოშკი კი საერთოდ 1880-იანების ბოლოს აღიმართა. ანუ „ის გარკვეული წარმოება“ მშენებლობის მომენტისთვის საჭირო სახით ჯერ უბრალოდ არ არსებობდა, თავად ინჟინერი კი მაშინ კარიერის დასაწყისში იყო და არა ლეგენდარული ქარხნის მფლობელი.

ნიშნავს ეს, რომ ლეგენდა ცარიელია? სულაც არა. ლითონის ფრანგული წარმოშობა, ყველაფერი პარიზულის ერთ ცნობილ ყაიდაზე მოხსენიების მოდა და იმ ეპოქის, როგორც დიდი ხიდმშენებლების დროის რეპუტაცია ერთ მოსახერხებელ ისტორიად შეიკრა, რომელსაც ქალაქი უკვე საუკუნეზე მეტია იმეორებს. ასე რომ, უფრო ზუსტი იქნება ითქვას: ხიდს ფრანგული ფესვები აქვს, ხოლო პირდაპირი კავშირი ცნობილ სახელოსნოსთან ლამაზ, მაგრამ დაუმტკიცებელ თქმულებად რჩება.

🗣️ ქალაქური ლეგენდა ✅ რა არის ცნობილი დანამდვილებით
ლითონი ეიფელის ქარხანაში ჩამოასხეს, იმავეში, სადაც პარიზულ კოშკს აკეთებდნენ კონსტრუქციები საფრანგეთში შეუკვეთეს და დაამზადეს, შემდეგ კი ქუთაისში ჩამოიტანეს
ხიდი პირდაპირ უკავშირდება სახელგანთქმული ინჟინრის სახელს ხიდი 1862 წელს გაიხსნა, ცნობილი ფირმა და კოშკი კი გაცილებით გვიან გაჩნდა, ამიტომ თარიღები არ ემთხვევა
ეს ქალაქის მთავარი საინჟინრო სენსაციაა ეს ქუთაისის პირველი რკინის ხიდია, და სწორედ ამაშია მისი ნამდვილი ისტორიული ღირებულება

ხიდის ფრანგული ფესვები რეალურია, ხოლო პირდაპირი კავშირი ცნობილ სახელოსნოსთან თქმულებად რჩება.

🌉 რატომ ერევათ ეს ლეგენდა თეთრ ხიდში

აქ ადვილია აირიო, და ერევათ კიდეც თავად ქუთაისელებს. მსგავს ამბავს პარიზსა და ფრანგულ სახელოსნოზე ქალაქში ხშირად თეთრ ხიდზეც ჰყვებიან, რომელიც აქედან ხუთ წუთზე დგას. მას თავისი ბიოგრაფია აქვს: ის უფრო გვიან, დაახლოებით 1870-იან წლებში გადააკეთეს, და ადგილობრივები მას ხანდახან „ფრანგულს“ ან „პარიზულს“ უწოდებენ. ამის გამო ორი ამბავი ერთში შეიკრა, და თქმულება ხიდიდან ხიდზე გადადის.

თუ მოკლედ: წითელიც და თეთრი ხიდიც ფრანგულ ლითონს უკავშირდება და მსგავსი ისტორიებით არის გარშემორტყმული, მაგრამ ეს ორი სხვადასხვა ხიდია, სხვადასხვა თარიღითა და ბედით. წითელი უფრო ადრე აშენდა და ქალაქის პირველი რკინის ხიდი გახდა. თეთრი ფეხით სასიარულო გახადეს, და ის ცნობილია მოაჯირზე დამდგარი ბიჭის ქანდაკებით. ასე რომ, თუ სანაპიროზე გაიგონებთ „აი ის, ის პარიზული ხიდი“, დააზუსტეთ, კონკრეტულად რომელ ხიდზეა საუბარი.

Белый мост

❤️ რატომ ჰქვია ხიდს „წითელი“

red bridge kutaisi color

სახელი ყველაზე მარტივია, რაც შეიძლება იყოს: ფერის მიხედვით. ლითონის კონსტრუქცია წითლად შეღებეს, და ეს ფერი ხიდს სახელად დაუმკვიდრდა. აქ იგივე ქალაქური ლოგიკა მოქმედებს, რაც მეზობელთან: თეთრ ხიდს თეთრი იმიტომ ჰქვია, რომ თეთრად შეღებეს, ეს კი თავისი ფერის გამო გახდა წითელი. სახელის უკან არანაირი ჩახლართული ისტორია არ დგას, და სწორედ ამაშია მისი მომხიბვლელობა: კაშკაშა ფერმა მონაცრისფრო-მომწვანო რიონის თავზე შორიდან ჩანს და მაშინვე ხსნის, რატომ ჰქვია ხიდს ასე.

ხიდის სრული სახელია წითელი ხიდი: სიტყვა „წითელი“ მის ფერზე მიუთითებს, „ხიდი“ კი თავად ნაგებობას აღნიშნავს.


გასათვალისწინებელია: საქართველოში „წითელი ხიდი“ ერთი არ არის. ასევე უწოდებენ ძველ სასაზღვრო ხიდს მდინარე ხრამზე, აზერბაიჯანისკენ მიმავალ გზაზე, და ეს სრულიად სხვა ობიექტია, ქვეყნის სხვა კუთხეში. ამიტომ თუ სწორედ ქუთაისის ხიდს ეძებთ, ახლოს გქონდეთ მთავარი ნიშნები: მდინარე რიონი, ქუთაისის ცენტრი, ლითონის ფერმა.

🚶 როგორ მივიდეთ წითელ ხიდამდე

წითელი ხიდი ქუთაისის თვით ცენტრში დგას, ამიტომ მასთან მისვლა ფეხით ყველაზე მარტივია. თეთრი ხიდიდან და ქალაქის ცენტრალური ნაწილიდან ეს დაახლოებით ხუთი წუთია მშვიდი ნაბიჯით მდინარის გასწვრივ. ორიენტირი მათთვის, ვინც რუსთაველის გამზირიდან მოდის: ხიდისკენ მიმავალ გზაზე, გზის პირას, დგას პოეტ გალაკტიონ ტაბიძის ძეგლი მისკენ დაშვებული მუზით, გვერდს ვერ აუვლით.

Памятник Галактиону Табидзе

თავად ხიდი აკავშირებს ტაბიძის ქუჩასა და ფალიაშვილის ქუჩას, ასე რომ რომელი ნაპირიდანაც არ უნდა მოდიოდეთ, მასთან ერთ-ერთი მათგანით გახვალთ. ეს მოქმედი საავტომობილო ხიდია, მაგრამ ფეხით გავლა და შუა გზაზე გაჩერება, რომ რიონს გახედოთ, არავინ გიშლით. თუ მეზობელ ხიდებზე ორიენტირდებით: დინების ზემოთ მდებარეობს ჯაჭვის ხიდი, წითელ ხიდს ქვემოთ კი მდინარეზე დგას რუსთაველის ხიდი.

შესასვლელის, ბილეთების ან სამუშაო საათების სპეციალურად ძებნა არ გჭირდებათ: ხიდი ყოველთვის და უფასოდ ღიაა. ყველაზე მოსახერხებელია ის ცენტრში სეირნობას შეათავსოთ და იქვე ხუთ წუთზე მდებარე თეთრ ხიდსაც ეწვიოთ.

👀 რა ნახოთ ახლომახლო

წითელი ხიდი ჯობია ცალკე არ შემოიაროთ, არამედ ცენტრში სეირნობაში ჩაურთოთ: ძველი ქუთაისის თითქმის ყველა მთავარი წერტილი ფეხით მისადგომ მანძილზე, რიონის გასწვრივ დგას. თავად ხიდიდან უკვე იშლება ხედი მდინარის ნაპირზე მიკრული ხის სახლებისკენ, ასე რომ დათვალიერება პირდაპირ მალის შუიდან შეგიძლიათ დაიწყოთ.

პირველ რიგში ეწვიეთ თეთრ ხიდს ხუთ წუთზე: ის ფეხით სასიარულოა და ცნობილია მოაჯირზე დამდგარი ბიჭის ბრინჯაოს ფიგურით, ძველი ქართული ფილმის გმირით. რუსთაველის გამზირიდან მომავალ გზაზე ჩაუვლით პოეტ გალაკტიონ ტაბიძის ძეგლს მისკენ დაშვებული მუზით. თუ პანორამა გინდათ, ახლოს არის სანახაობრივი მოედანი, საიდანაც ხიდი და მდინარე მთლიანად ჩანს. შემდეგ კი შეგიძლიათ ქალაქის სხვა სიმბოლოებისკენ გაემართოთ: ჯაჭვის ხიდისკენ დინების ზემოთ, რუსთაველის ხიდისკენ ქვემოთ, კოლხეთის შადრევანისკენ ცენტრში ოქროს ფიგურებით და, რა თქმა უნდა, ბაგრატის ტაძრისკენ გორაზე.

📍 ახლომახლო 5-დან 20 წუთამდე ფეხით

🌉 თეთრი ხიდი

ფეხით სასიარულო ხიდი მოაჯირზე დამდგარი ბიჭის ქანდაკებით, 5 წუთის სავალზე.

დაწვრილებით

🗿 გალაკტიონ ტაბიძის ძეგლი

პოეტი დაშვებული მუზით, გზის პირას რუსთაველსა და ხიდს შორის.

დაწვრილებით

👁️ სანახაობრივი მოედანი წითელ ხიდთან

წერტილი, საიდანაც ხიდი და რიონი მთლიანად ჩანს, მოსახერხებელია ფოტოსთვის.

დაწვრილებით

⛓️ ჯაჭვის ხიდი

ქალაქის ერთ-ერთი უძველესი ხიდი, რიონის დინების ზემოთ.

დაწვრილებით

⛲ კოლხეთის შადრევანი

ცენტრალური მოედანი ოქროს ფიგურებით კოლხური აღმოჩენების მოტივებზე.

დაწვრილებით

⛪ ბაგრატის ტაძარი

ქუთაისის მთავარი სიმბოლო გორაზე, ქალაქის ბევრი წერტილიდან ჩანს.

დაწვრილებით

💬 რას ამბობენ ადგილობრივები

ქუთაისელებისთვის წითელი ხიდი იმდენად ღირსშესანიშნაობა კი არ არის, რამდენადაც ჩვეული ქალაქური პეიზაჟის ნაწილი, რომელსაც რამდენიმე თბილი ნიშანი უკავშირდება. მთავარი მათგანი საგაზაფხულოა: ხიდთან ახლოს მაგნოლია ყვავის, და როცა ის იშლება, ქალაქში ამბობენ, რომ გაზაფხული ნამდვილად დადგა. ბევრი ქალაქელისთვის სწორედ ეს არის სეზონის ცვლის უთქმელი ნიშანი, რის გამოც აქ სპეციალურად მოდიან ტელეფონით კადრისთვის.

ამ ადგილს თოლიების გამოც უყვართ: ისინი რიონის თავზე ფრინავენ და წყალზე სხდებიან, განსაკუთრებით საღამოსკენ, და მოძრავ ცენტრს მოულოდნელად ზღვისპირულ განწყობას სძენენ. საღამოობით ხიდი მშვიდი სეირნობის წერტილად იქცევა: ადგილობრივები გამოდიან მდინარის გასწვრივ გასახეტიალებლად, შუა გზაზე გასაჩერებლად, რომ ნახონ, როგორ ნათდება წყალი და ნაპირზე მდგარი ძველი სახლები. თუ გსურთ ხიდი ისეთად ნახოთ, როგორადაც მას თავად ქუთაისელები იცნობენ, მოდით არა შუადღის პაპანაქებაში, არამედ მზის ჩასვლისას.

Красный мост

📸 რედაქციის რჩევა: საუკეთესო რაკურსები ფოტოსთვის

ყველაზე მოგებიანი კადრი თავად ხიდიდან კი არ გამოდის, არამედ ცოტა გვერდიდან, სანაპიროდან ან ახლომდებარე სანახაობრივი წერტილიდან: ასე ობიექტივში მთლიანი წითელი ფერმა ხვდება, მის უკან კი რიონი და ხის სახლებიანი ნაპირი. პირდაპირ ხიდიდან გადაღებისას დაიჭირეთ მალის პერსპექტივა მოაჯირის გასწვრივ, ეს სიღრმეს აძლევს კადრს და ხაზს უსვამს ლითონის კონსტრუქციას.

დღის დროიდან ყველაზე კარგად რბილი განათება მუშაობს: დილაადრიან, როცა სანაპიროზე ცარიელია, ან მზის ჩასვლისას, როცა ფერმის წითელი ფერი თბება, წყალზე კი ანარეკლები ჩნდება. შუადღისას შუქი მკაცრი და ბრტყელია, ხიდი ფოტოზე ფერმკრთალად გამოდის. თუ მაგნოლიის ყვავილობის სეზონს მოუსწარით, აუცილებლად აიყვანეთ ის კადრში წინა პლანზე: ასეთი სურათი მაშინვე ააშკარავებს, რომ აქ გაზაფხულზე იყავით.

📸 ფოტოს მინი-გზამკვლევი

  • საუკეთესო რაკურსი: სანაპიროდან ან სანახაობრივი წერტილიდან, რომ მთლიანი ფერმა მდინარესთან ერთად ჩაეტიოს
  • ხიდიდან: კადრი მალისა და მოაჯირის გასწვრივ სიღრმისთვის
  • დრო: დილაადრიან ან მზის ჩასვლისას, შუადღისას შუქი ბრტყელია
  • გაზაფხულზე აიყვანეთ კადრში მოყვავილე მაგნოლია წინა პლანზე

🧾 ვიზიტამდე საკონტროლო სია

🧾 თან წავიღოთ და გავითვალისწინოთ

✅ მოსახერხებელი ფეხსაცმელი: ხიდთან და მეზობელ წერტილებთან ფეხით, სანაპიროზე მივდივართ

✅ დრო მზის ჩასვლისთვის: რბილ შუქზე ხიდიც და მდინარეც საუკეთესოდ გამოიყურება

✅ კამერა ან დატენილი ტელეფონი: რაკურსი ფერმითა და რიონით ნამდვილად ღირს

✅ მარშრუტში დატოვეთ დრო თეთრ ხიდზე, ხუთ წუთის სავალზე

✅ ნახევარი საათი ცენტრში სასეირნოდ: შადრევანი, ტაბიძის ძეგლი, ტაძრის ხედები გზად

❓ ხშირად დასმული კითხვები წითელ ხიდზე

🗼 მართლა ეიფელმა ააშენა წითელი ხიდი?

💬 უფრო ლამაზი ლეგენდაა, ვიდრე ფაქტი. ხიდის ლითონი მართლაც საფრანგეთში შეუკვეთეს, და ფრანგული კვალი რეალურია, მაგრამ პირდაპირი კავშირი ცნობილი ინჟინრის ქარხანასთან არ დასტურდება. ხიდი 1862 წელს გაიხსნა, მისი სახელგანთქმული ფირმა და პარიზული კოშკი კი საგრძნობლად გვიან გაჩნდა, ასე რომ თარიღების მიხედვით ისტორია არ ემთხვევა.

❤️ რატომ ჰქვია ხიდს წითელი?

💬 ფერის გამო. ლითონის ფერმა წითლად შეღებეს, და სახელი ხიდს დაუმკვიდრდა. იგივე ლოგიკაა, რაც მეზობელ თეთრ ხიდთან, რომელსაც თეთრი მისი შეფერილობის გამო ჰქვია.

❓ როგორ ჰქვია წითელ ხიდს ქართულად?

💬 წითელი ხიდი. სიტყვა „წითელი“ ფერზე მიუთითებს, „ხიდი“ კი თავად ნაგებობას აღნიშნავს.

🌉 რით განსხვავდება წითელი ხიდი თეთრისგან?

💬 ეს ორი სხვადასხვა ხიდია რიონზე, ერთმანეთისგან რამდენიმე წუთის სავალზე. წითელი უფრო ადრე აშენდა და ქალაქის პირველი რკინის ხიდი გახდა, მასზე საავტომობილო მოძრაობაა. თეთრი ფეხით სასიარულოა და ცნობილია მოაჯირზე დამდგარი ბიჭის ბრინჯაოს ფიგურით. მსგავს ლეგენდას ფრანგული წარმოშობის შესახებ ორივეზე ჰყვებიან, აქედანაა აღრევაც.

🚶 როგორ მივიდეთ წითელ ხიდამდე ცენტრიდან?

💬 ფეხით დაახლოებით ხუთი წუთი ქალაქის ცენტრალური ნაწილიდან და თეთრი ხიდიდან, მდინარის გასწვრივ. ორიენტირი რუსთაველის გამზირიდან მომავალ გზაზე არის გალაკტიონ ტაბიძის ძეგლი. ხიდი აკავშირებს ტაბიძის ქუჩასა და ფალიაშვილის ქუჩას.

📅 რამდენი წლისაა ხიდი და რა ტიპის ხიდია?

💬 ხიდი 1860-1862 წლებში აშენდა, ანუ მას საუკუნენახევარზე მეტი აქვს. ეს არის საავტომობილო ლითონის ფერმული ხიდი, დაახლოებით 36 მეტრი სიგრძით და 8,5 მეტრი სიგანით, ქუთაისის პირველი რკინის ხიდი და კავკასიაში ერთ-ერთი პირველი.

🎟️ საჭიროა თუ არა შესვლის გადახდა და აქვს თუ არა სამუშაო საათები?

💬 არა, ხიდი ყოველთვის და უფასოდ ღიაა. ეს ჩვეულებრივი ქალაქის ხიდია, რომელზეც ნებისმიერ დროს შეგიძლიათ გაიაროთ, ცალკე შესასვლელი ან ბილეთები არ არის.

🧡 მოკლედ მთავარის შესახებ

წითელი ხიდი ზომით არ გაოცებთ და ქუთაისის სხვა ხიდებს შორის ადვილად იკარგება, მაგრამ სწორედ ის გახდა ქალაქის პირველი რკინის ხიდი და ყველაზე გამძლე ადგილობრივი ლეგენდის მფლობელი. ფრანგული ფესვები მას რეალური აქვს, ხოლო ხმაურიანი ამბავი ცნობილ პარიზულ სახელოსნოზე ლამაზ თქმულებად რჩება, და სწორედ ამაშია მისი ხასიათი: გარეგნულად მოკრძალებული ხიდი, რომლის უკან საუკუნენახევრიანი ქალაქური საუბრებია.

თუ ქუთაისში იქნებით, დაუთმეთ მას რამდენიმე წუთი რიონის გასწვრივ გზაზე, ეწვიეთ მზის ჩასვლისას და აუცილებლად გაიარეთ შემდეგ, თეთრი ხიდისა და ცენტრისკენ. ასე წითელი ხიდი ცალკე გადასახდელ გრაფად კი არ იქცევა, არამედ ძველ ქალაქში ცოცხალი სეირნობის ნაწილად.

🧡 წაიკითხეთ ქუთაისის შესახებ

💾 შეინახეთ სტატია, რომ ადგილზე ხიდამდე გზა აღარ ეძებოთ.

Багратский собор

🗣️ ახლა კი სიტყვა თქვენ

ნამყოფი ხართ წითელ ხიდთან? გვიამბეთ, როგორი დაგხვდათ ის, და დაეხმარეთ სხვა მოგზაურებს დაინახონ ის საუკეთესო კუთხით.

  • რომელ დროს მიხვედით და რომელი რაკურსი მოგეწონათ ყველაზე მეტად?
  • მოუსწარით მაგნოლიის ყვავილობას ხიდთან ახლოს?
  • გსმენიათ თქვენი ვერსია ლეგენდისა ხიდის ფრანგული წარმოშობის შესახებ?
  • კიდევ რა ღირს სანახავი ქუთაისის ცენტრში ხიდისკენ მიმავალ გზაზე?

გაგვიზიარეთ კომენტარებში, ჩვენ ვკითხულობთ ყველა ისტორიას და თქვენი აღმოჩენებით ვავსებთ მასალას. ❤️

ℹ️ ინფორმაცია მარშრუტის, გარემოსა და ხიდთან მისვლის შესახებ აქტუალურია პუბლიკაციის მომენტისთვის და შეგროვებულია ღია წყაროებიდან. დეტალები დროთა განმავლობაში შეიძლება შეიცვალოს, ამიტომ მგზავრობამდე ჯობია ადგილზე დააზუსტოთ. ზუსტი მისამართი და მისასვლელი რუკა მითითებულია წითელი ხიდის გვერდზე.

ანასტასია კრუტიკოვა
ავტორი:

ანასტასია კრუტიკოვა

თანამდებობა: საქართველოს გიდი, ექსპერტი

გამარჯობა!მე ვარ ანასტასია, და მე ბედნიერი ვარ, რომ ვმუშაობ საქართველოს საუკეთესო კატალოგში. ჩემთვის ეს არა მხოლოდ სამსახური, არამედ შესაძლებლობაა, გავუზიარო ს…

ვრცლად ავტორის შესახებ

4 კომენტარი


კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში


  • T
    Tao Huang
    看来这座红桥的故事真的很有趣,有没有人想到过,桥的名字真的和埃菲尔有关吗?1862年,那个年代的工艺真的是让人惊叹。不知道站在桥上,眺望着鲁昂河水流过时会是什么感觉。还有附近的景点有什么推荐?我听说这里的风景总是这般迷人,站在桥上拍照的时候,背景应该很赞吧。不过,交通不太方便的话,去一趟会不会很麻烦?
  • J
    Jean Martin
    La première fois que j'ai vu le pont rouge à Koutaïssi, j'ai eu une drôle de sensation. Ce mélange d'histoire et de modernité, comme une relique sortie de l'oubli. À l'époque où il a été construit, j'imagine que les gens pensaient déjà à l'avenir. Est-ce qu'il sort vraiment de l'usine d'Eiffel ? Ça donne presque envie d'y croire, cette aura d'irréel.

    En le traversant, on sent le Rioni en dessous, impétueux, comme si chaque goutte d'eau murmurait des secrets passés. Les environs sont assez charmants aussi, avec des petits cafés où l'on peut prendre un café en regardant le monde passer. J’y retournerais sans hésiter, juste pour profiter de ces vues. C'est un beau mélange de calme et d'histoire vivante.
  • C
    Chao Zhao
    在库塔伊西的红桥,走上去时那种微妙的感觉真是难以言喻。桥的历史仿佛在每一块铁锈上跳动。1862年,你能想象它那时是什么样子吗?我一直在想,这座桥真的是在埃菲尔的工厂铸造的吗?如果真是,那无疑是种奇妙的联系。每当我经过这座桥,心中总是涌起对过去的敬畏和对未来的期待。周围的环境也很迷人,河水在阳光下闪烁,仿佛在诉说着无数故事。你有没有什么拍照的小技巧,能让这座桥在镜头下更生动呢?
  • T
    Teona Beridze
    როცა ქუთაისში რიონზე ისე უცებ გამოჩნდება ეს ხიდი, თითქოს ზღაპრიდან გადმოსული იყოს, ახლოს მისვლა კი ისეთი დაძაბული გრძნობაა. ნუთუ ეიფელის ერთ-ერთ „ნამუშევარში“ გავდივართ, თუმცა რამდენად ნამდვილად არის ეს ხიდი მისი ხელწერით შექმნილი? ერთი მხრივ, არქიტექტურული ვიღაცობაზე ვფიქრობ - მოწითალო ფერებში ეტრფის, მაგრამ ხანდახან ისეთი გულგახსნილი და მარტივად ხელმისაწვდომია, რომ არ ვიცი რას ველოდო. ფოტოები მშვენივრად გამოდის, მაგრამ ზუსტად რა ხდება შიგნით? ეს ხიდი მდინარეს ისე აკვირდებოდა, თითქოს წლების განმავლობაში იქ თუ არა, მაინც იქნებოდა პირველი და უკანასკნელი. 1862-ში აშენებული, თუმცა მტვერი და დრო შეიძლება ალბად ათამაშებს მინას, მაგრამ მაინც ველი რაღაც უფრო ღრმა და მდიდრული ემოციებისგან. შუა გზაში ხომ მუდმივი სიურპრიზები შეიძლება მოხდეს.