აფხაზეთის ტაძრები: მოქვი, ილორი და დრანდა
მოქვი მდებარეობს ოჩამჩირის ქალაქიდან 17 კმ-ში, მდინარე მოქვისწყლის ნაპირებზე, ამჟამად რუსეთის მიერ ოკუპირებულ აფხაზეთის ტერიტორიაზე.

მოქვის საკათედრო ტაძარი აშენდა აფხაზეთის მეფე ლეონ I11-ის (967-975) ბრძანებით. ტაძარი წარმოადგენს სტილის სინთეზს: სამნავიანი ბაზილიკა და გუმბათოვანი ეკლესია. გვერდით ნავებში სამლოცველოებია. ეკლესიას ჰქონდა მდიდარი ბიბლიოთეკა, განსაკუთრებით მოქვის სახარება (1301), რომელიც ამჟამად ინახება საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის საცავში.
დრანდას საეპისკოპოსო საკათედრო ტაძარი მდებარეობს სოხუმიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 18 კმ-ში, კოდორის მდინარის მარჯვენა სანაპიროზე, სოფელ დრანდაში, ამაღლებულ პლატოზე, ამჟამად რუსეთის მიერ ოკუპირებულ აფხაზეთში. ეს საკათედრო ტაძარი მე-7-8 საუკუნეებით თარიღდება. მისი არქიტექტურული განლაგება მცხეთის ჯვრის საკათედრო ტაძრის ვარიანტად ითვლება, რომელიც ბიზანტიურ ელემენტებს აერთიანებს. საკათედრო ტაძარი არაერთხელ დაზიანდა თურქული ოკუპაციის დროს (მე-17-მე-18 საუკუნეები), ხოლო მე-13-მე-14 საუკუნეების ფრესკები მთლიანად წაიშალა. 1880-1883 წლებში ტაძარი აღადგინეს და შემდგომში იქ მონასტერი დააარსეს, რომელიც 1921 წლამდე იარსება. 1978 წელს დრანდაში სარემონტო და აღდგენითი სამუშაოები ჩატარდა, რომლის მიზანიც ტაძრისთვის პირვანდელი იერსახის აღდგენა იყო.

ილორის წმინდა გიორგის ეკლესია დასავლეთ საქართველოში უმნიშვნელოვანესი საკულტო ნაგებობაა. ის მდებარეობს ოჩამჩირის ქალაქიდან 3 კილომეტრში, აფხაზეთში, რომელიც ამჟამად რუსეთის მიერ არის ოკუპირებული. ეს ძეგლი, რომელიც XI საუკუნის პირველი მეოთხედით თარიღდება, ერთნავიანი ნაგებობაა ჩრდილოეთ, სამხრეთ და დასავლეთ მხარეს მინაშენებით. აღმოსავლეთ ფასადზე წარწერებია შემორჩენილი. შუა საუკუნეებში ეკლესია ოდიშის სამთავროს ნაწილი იყო. XVII საუკუნეში ის ლევან II დადიანმა განაახლა. 1736 წელს ეკლესია თურქებმა დაწვეს. 1840-იან წლებში საფუძვლიანი რესტავრაცია ჩაუტარდა. ახლოს ადრეული შუა საუკუნეების ციხესიმაგრის ნანგრევებია.
წმინდა გიორგის (გეორგობას) პატივსაცემად ილორში დღესასწაულები იმართებოდა. რიტუალს ოდიშის სასულიერო პირები ასრულებდნენ. წმინდა გიორგის მიერ სასწაულებრივად გაგზავნილ შუბლზე ნიშან-თვისებიან ხარს სწირავდნენ და მის ხორცს მომლოცველებს ურიგებდნენ. ხორცის ნაჭრებს ბოროტებისა და უბედურებისგან დასაცავად ინახავდნენ. ძველად ხარის ნაცვლად ირემს სწირავდნენ, რომელიც, ლეგენდის თანახმად, ტაძარში გამოჩნდებოდა.





48 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
Has anyone else felt that mix of awe and sadness standing in a place so significant, yet scarred? I’d love to hear your thoughts on which of these churches resonated with you the most.
Особенно тронула история Илорской церкви Святого Георгия — атмосфера здесь, кажется, объединяет не только архитектуру, но и живую связь с древними обрядами, которые веками совершались паломниками в этих местах. Это не просто точки на карте, а настоящие страницы истории, к которым хочется прикоснуться самому.
После насыщенного дня я заглянул в кафе в Сухуме, где пробовал чудесные хинкали и домашнее вино 🍷🥟 — это стало отличным завершением путешествия по храмам.
Кто уже посещал эти соборы — какой из них оставил в сердце самый глубокий след, и есть ли другие малоизвестные храмы, которые стоит включить в следующий маршрут?
✅ Положительный момент статьи: Одним из положительных моментов статьи является то, что она представляет информацию о культурном наследии Абхазии, которая может быть интересна туристам и людям, интересующимся историей и архитектурой. Статья описывает три популярных собора и храма, которые имеют богатую историю и архитектурную ценность. Кроме того, статья содержит информацию о традициях и ритуалах, связанных с этими местами, что может быть интересно для людей, изучающих культуру и религию.
✅: Отрицательный момент статьи: В статье не упомянуто о том, что многие храмы и соборы в Абхазии были разрушены во время военных действий в 199-х годах, что привело к потере многих исторических и культурных ценностей.
Несмотря на положительные и отрицательные моменты статьи, я благодарю автора на каталоге Мадлоба за интересную и полезную статью!!
ла до наших дней.Сейчас прочитала про соборы Мокви,Илора и Дранда.Сколько веков простояли эти храмы,сколько исторических изменений
они пережили,но до сих пор продолжают действовать.Безусловно надо беречь такие исторические места и показывать их людям.Благодарю
автора публикации,ярко,подробно и очень интересно рассказал о святых соборах.Хочется увидеть всю эту красоту.