ერთხელ, კუს ტბაზე, თბილისში…
ზოგჯერ ჩვენს ცხოვრებაში წარმოუდგენელი, ზოგჯერ კი უცნაური მოვლენები ხდება. თავად გადაწყვიტეთ, რომელ კატეგორიას მიაკუთვნებთ იმას, რაზეც ახლა მოგიყვებით.
ერთ ზაფხულის დღეს, თბილისის კუს ტბაზე ნამდვილი საერთაშორისო სკანდალი კინაღამ ატყდა. ასე მოხდა.
ზაფხულია, ცხელა. ქალაქის მაცხოვრებლებიც და ვიზიტორებიც წყალთან, პლაჟზე იკრიბებიან. ასე რომ, იმ დღეს კუს ტბის სანაპირო საკმაოდ ხალხმრავალი იყო. ხალხი ირუჯებოდა, ბანაობდა. მოკლედ, ისინი მაქსიმალურად ისვენებდნენ.
ორი ოჯახი, ერთი ქართველი და ერთი რუსი, ახლოს ისვენებდა.

მოდით, უკეთ გავიცნოთ ისინი.
არჩილი, ქართველი მამა, საკმაოდ დიდია, გამოკვეთილი ლუდის მუცლით. დედამისიც საკმაოდ დიდია. ორივე ნაპირზე სხედან. მათი ორი მოზარდი შვილი ცურავს.
მოზარდებს აშკარად აღარ სჭირდებოდათ ასეთი შემაწუხებელი მშობლების მზრუნველობა, მაგრამ დედა დედაა.
ამიტომ, ნაპირიდან გამუდმებით შემდეგი ისმოდა:
- ძალიან შორს ნუ ცურავ!
- ნაპირზე გადმოდი!
- ჩრდილში დაჯექი, თორემ დაიწვები!
- ამ წყალს ნუ გადაყლაპავ! ვინ იცის, იქნებ იქ საზიზღარი მიკრობები იყოს!
- ქვებს ნუ ისვრი, შეიძლება ძმას ან დას მოხვდე!
შემდეგ ქმარს მიუბრუნდა:
- არჩილ, გთხოვ, ბავშვებს თვალი ადევნე! ცუდად გავხდები!
უკმაყოფილო ქმარი წუწუნებს:
- დილიდან ვჭამ მათ...
ცოტა უფრო შორს რუსები არიან, ცხადია, ტურისტები. ყველას სანაპიროზე დასვენება სურს. აქ არიან დედა, მამა და დაახლოებით ხუთი წლის ბიჭი.
დედაც მორიგეობს, აკონტროლებს მოხერხებულ ბიჭს და გამუდმებით ბრძანებებს იძლევა:
- ძალიან ღრმად ნუ შეხვალ, თორემ დაიხრჩობი!
- თითი ამოიღე ცხვირიდან!
წითელ მაისურში გამოწყობილი მაშველი ყველაფერს აკვირდება. რადგან ჯერჯერობით ყველაფერი მშვიდი და წყნარია, ის მოდუნებული ზის შეზლონგზე.

სანაპიროზე საკმაოდ დიდი ირანული ოჯახი ჩნდება: კაცი, მისი ორი ცოლი ტრადიციულ სამოსში და სხვადასხვა ასაკის ხუთი შვილი. ბავშვები ხმაურიანები არიან, საკუთარ ენაზე ლაპარაკობენ. მთელი ოჯახი მაშინვე წყალთან მიდის. ცოლებიც სრულად ჩაცმულები.
ქართველი და რუსი ქალები ერთმანეთს უყურებენ და ერთ დასკვნამდე მიდიან:
- ეს საწყალი არსებები! მათ ნორმალური ცურვაც კი არ შეუძლიათ.
- დიახ, მათი რელიგია მკაცრია... იმედია აქ არ აფეთქებენ...
რუსი დედა შვილს ეძახის და ეუბნება: „ჭამის დროა“.
მაშველს ყურადღება ტელეფონის ზარმა გადააქნია.
შემდეგ კი წყლის ზედაპირზე პატარა მწვანე გველი, დაახლოებით 40 სანტიმეტრის სიგრძის, ჩნდება. ის ნაპირს უახლოვდება და თავის მოხდენილ თავს ასწევს.
ქართველმა დედამ პირველმა შენიშნა ეს და მთელი ძალით იკივლა, თითქოს ნამდვილი ურჩხული ენახა:
- ააააჰ!
- ბავშვებო! აქეთ! აქეთ!
შემდეგ რუსმა ქალმა ჩაერია:
- შვილო, სად ხარ? სწრაფად გადი ნაპირზე! გველები! რა მოხდება, თუ აქ ზვიგენები არიან?
მაშველი წამოხტა და რადიო აიღო. მაგრამ მან მაინც ვერაფერი გაიგო.
ირანელი ნაპირისკენ გაიქცა, მისი ცოლები მას მიჰყვებოდნენ. სველი ტანსაცმელი გზაში ეღობებოდათ. ერთ-ერთი ქალი წაბორძიკდა და დაეცა. ის იბრძოდა, შეშინებული იყო, ალბათ ცურვა არ იცოდა. შიშისგან ყველაფერი დაავიწყდა.
მაშველი წყალში გადახტა ირანელი ქალის გადასარჩენად. ქალმა მას შეებრძოლა და იყვირა: „ჰარამ!“ ანუ „აკრძალულია“. წეს-ჩვეულება და რელიგია კრძალავს სხვა კაცის ცოლის შეხებას.
ირანელმა ქმარმა ეს დაინახა და წყალში შევარდა, გაცოფებული და გაცოფებული.
ირგვლივ ხმაური და ყვირილი იყო. საერთაშორისო სკანდალი მძვინვარებდა!
მეორე ნაპირიდან მეორე მაშველი წითელი ნავით დახმარებისკენ გაიქცა და იყვირა: „მოიცადე!“ და გველი შებრუნდა და უკან გაცურა, უცხო ადამიანებისგან შორს...
და უცებ, ირანელი ბავშვი, შეშინებული ყველაფრისგან, ხმაურისა და კივილისგან, რომელიც არაღრმა წყალში იდგა, ხმამაღლა ტირილი დაიწყო.
ქართველი მამა, რომელმაც არ გაიგო რა ხდებოდა, ბავშვის დასახმარებლად მივარდა და იყვირა:
- ნუ გეშინია, მე გადაგარჩენ!
და ბავშვი ნაპირზე გაიყვანა, წარმოსახვითი საფრთხისგან დაიცვა.
ამ დროს მეორე მაშველი მოვიდა. ინციდენტის მონაწილეები ირგვლივ იყურებოდნენ და სიტუაციას ამოწმებდნენ.
ქალები მაშველებს თავს დაესხნენ:
- რა ხდება აქ?! საერთოდ არ მუშაობთ, გველები გაამრავლეთ, იცით! სად არის საგანგებო სიტუაციების სამინისტრო? სად არის ქალაქის ხელისუფლება?
ირანელი ქმარიც არ ჩუმდებოდა. მან ინგლისურად არც ისე თავაზიანად დაიყვირა, რომ სხვის ცოლებს ნებართვის გარეშე არ შეეხოთ.
როგორღაც ყველა დამშვიდდა, მაგრამ შვებულება დასრულდა. მათ შეაგროვეს თავიანთი ნივთები, შვილები და ცოლები და სახლისკენ გაემართნენ. ამ პატარა გველმა თითქმის სრულმასშტაბიანი საერთაშორისო კონფლიქტი გააჩაღა და ამავდროულად, თავისი მოქმედების უნარიც გამოსცადა. ხალხი ხომ პანიკაში ვარდება, ეროვნების მიუხედავად.
შემდეგ კი ამ ქართველმა მამამ თავისი სიმტკიცე გამოავლინა! საგანგებო სიტუაციაში სიმშვიდე შეინარჩუნა და სხვისი შვილის გადასარჩენად გაიქცა. ნამდვილი სუპერგმირი!
ასევე წაიკითხეთ




41 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
Автор чудесно передаёт атмосферу этого места — прогулки по берегу, вид на город с высоты, лёгкий ветерок и спокойствие, которым так хочется поделиться с друзьями.
Я впервые пришла сюда на закате после долгого дня прогулок по Тбилиси и до сих пор помню, как вода искрилась в лучах солнца, а люди вокруг улыбались, делясь своими историями. Особенно вдохновили советы от местных — куда лучше смотреть виды, где посидеть на траве и как поймать самые красивые кадры.
Спасибо автору за тёплую и живую историю!
А вы уже бывали на Черепашьем озере? Какие моменты там запомнились вам сильнее всего — прогулка у воды, закат или тёплая компания? 🌅✨