ტარას შევჩენკოს პარკი თბილისში: უკრაინის ეროვნული პოეტის ძეგლი — შევჩენკოს ძეგლი
🌿 მემორიალური მოედანი · ⏱️ 20–30 წთ · 📍 პეტრე მელიქიშვილის გამზირი, თბილისი
🌿 ვიზიტამდე საჭირო ინფორმაცია
| 📍 მისამართი | პეტრე მელიქიშვილის გამზ., თბილისი რუსთაველის გამზირის სიახლოვეს |
| 🕐 სამუშაო საათები | 24 საათი, შესვლა უფასო |
| 📅 გახსნა | 2007 წლის 2 მარტი — უკრაინის წელი საქართველოში |
| 🗿 ძეგლი | ბრინჯაო, უკრაინაში შექმნილი · შევჩენკო ქვაზე ზის |
| 🚇 როგორ მივიდეთ | მეტრო «რუსთაველი» ან «თავისუფლების მოედანი», 5–10 წუთი ფეხით |
🧭 ვისთვის არის ეს სტატია
ტარას შევჩენკოს პარკი — პატარა, მაგრამ მნიშვნელოვანი მემორიალური სკვერი თბილისის ცენტრში. ეს არის შეხვედრის ადგილი უკრაინული დიასპორისთვის, უკრაინულ-ქართული მეგობრობის სიმბოლო და მყუდრო სივრცე ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობების სიახლოვეს. სტატია მათთვის, ვინც გსურს გაიგოს ამ ადგილის ისტორია და მოინახულოს იგი.
🕊️ უკრაინის წელი საქართველოში
2007 წელს საქართველომ გამოაცხადა უკრაინის წელი. ამ წლის ერთ-ერთი ყველაზე სიმბოლური მოვლენა გახდა ტარას შევჩენკოს ძეგლის გახსნა თბილისში — 2007 წლის 2 მარტს.
ცერემონიაში მონაწილეობდნენ ორი პრეზიდენტი: უკრაინის — ვიქტორ იუშჩენკო, რომელიც საქართველოში ოფიციალური ვიზიტით იმყოფებოდა, და საქართველოს — მიხეილ სააკაშვილი. ცერემონიაზე სააკაშვილმა ზეპირად წაიკითხა შევჩენკოს «ანდერძი» («Заповіт»). პრეზიდენტებმა ძეგლის საძირკველში ჩაუდეს კაფსულა ჩერქასის ოლქის სოფელ მორინცის მიწით — სადაც შევჩენკო დაიბადა.
ბრინჯაოს ქანდაკება უკრაინაში შეიქმნა: შევჩენკო გამოსახულია დიდ ქვაზე მჯდომი, ფიქრის გამომეტყველებით. ქართულმა მხარემ განსაზღვრა ადგილი — პეტრე მელიქიშვილის გამზირი, რუსთაველის გამზირის სიახლოვეს.
🌿 სკვერი
პარკი პატარაა, მაგრამ მოვლილი. მოვლილი ყვავილსაწყამები, სკამები, ჩრდილის მომცემი ხეები, სასმელი წყლის შადრევანი. ადგილი ხელმისაწვდომია ინვალიდური ეტლისთვის, ოჯახებისთვის და ძაღლებთან ერთად — როგორც Madloba-ს კარტოჩკაშია მითითებული.
სკვერი ღიაა 24 საათი. ის ბუნებრივად ჯდება სამეზობლოში — სახლებისა და კაფეების გარემოცვაში. ეს ცოცხალი ადგილია, არა ოფიციალური ტურისტული ობიექტი.
🎭 ვინ არის ტარას შევჩენკო
ტარას გრიგოლის ძე შევჩენკო (1814–1861) — უკრაინის ეროვნული პოეტი, «კობზარის» ავტორი. «კობზარად» (ბარდად) მოიხსენიება თავადაც. დაიბადა ბატონყმად კიევის გუბერნიის სოფელ მორინცში.
1838 წელს მხატვარმა კარლ ბრიულოვმა ლოტოში ჩაყარა ვასილ ჟუკოვსკის პორტრეტი, 2500 მანეთი გამოიმუშავა და ახალგაზრდა შევჩენკო ბატონყმობიდან გათავისუფლა. შევჩენკო შევიდა პეტერბურგის მხატვართა აკადემიაში. 1840 წელს გამოვიდა «კობზარი» — მისი პირველი ლექსების კრებული.
1847 წელს საიდუმლო საზოგადოებაში მონაწილეობისთვის დააპატიმრეს და ორენბურგის მხარეში გადაასახლეს ჯარისკაცად. ნიკოლოზ I-მა პირადად განაჩენს დაუმატა წერისა და ხატვის აკრძალვა. გადასახლება ათ წელს გაგრძელდა. 47 წლის ასაკში გარდაიცვალა — დაახლოებით იმ დღეს, რაც დაიბადა. 1860 წელს გახდა გრავიურის აკადემიკოსი.
დაკრძალულია კანევის მახლობლად ჩერნეჩა მთაზე — როგორც «ანდერძში» ითხოვდა.
ჩვეულებრივ დღეს სკვერი მშვიდი და თავისუფალია — კარგია დასასვენებლად დილით ან გვიანი შუადღე. თუ გინდა ნახო ცოცხალი მემორიალი — გამოდი ნებისმიერ სამშაბათს 15:00-ზე: უკრაინული სკოლის მოსწავლეები ყოველ კვირა ყვავილებს ასვენებენ. სკვერი პატარაა, მაგრამ გვერდით — რუსთაველის გამზირი, ამდენად ადვილია ქალაქის ცენტრის სეირნობასთან შეთავსება.
🗺️ როგორ მივიდეთ
1️⃣ მეტრო «რუსთაველი» — გამოსვლა და მელიქიშვილის გამზირზე ფეხით სვლა, დაახლოებით 7–10 წუთი.
2️⃣ მეტრო «თავისუფლების მოედანი» — მსგავსი მანძილი, ქვეითთა ზონის გავლით.
3️⃣ ტაქსი (Bolt / Yandex) — ითხოვეთ «შევჩენკოს სკვერი მელიქიშვილზე» ან კოორდინატები 41.7089, 44.7794.
💬 რას ამბობენ ვიზიტორები
«უკრაინის ნაწილაკი თბილისში.»
«ეს ლამაზი ბაღი და ძეგლი თბილისში წარმოადგენს მნიშვნელოვან ხარკს საქართველოსა და უკრაინას შორის ძლიერ კულტურულ-ისტორიულ კავშირს. რუსთაველის გამზირის სიახლოვეს, ის გთავაზობს მშვიდ გაქცევას ქალაქის ცენტრში.»
«ჩვენი სკოლის მშობლების კომიტეტი კვირა-კვირა მოსწავლეებს ყვავილების კალათას ასვენებს. ეს ხდება ყოველ სამშაბათს 15:00-ზე, კანიკულების მიუხედავად. ყველა, ვისაც შეუძლია, გვეწვიოს.»
«სასიამოვნო იყო ტარას შევჩენკოს ძეგლის ნახვა!»
🏁 ადგილი, სადაც ორი ხალხი ხვდება
ტარას შევჩენკოს პარკი — ერთ-ერთი ადგილია თბილისში, სადაც უკრაინულ-ქართული ისტორია პირდაპირ ჩანს. ორი პრეზიდენტი, კაფსულა პოეტის მშობლიური სოფლის მიწით, ზეპირად წაკითხული «ანდერძი». მას შემდეგ ხალხი ყოველ კვირა მოდის — არა ტურისტებად. 2022 წლის შემდეგ ეს ადგილი განსხვავებულ მნიშვნელობას ატარებს თბილისში მცხოვრები უკრაინელებისთვის.
სტატია შეინახეთ ან გაუზიარეთ მათ, ვინც თბილისში მოგზაურობას გეგმავს.
ℹ️ სკვერი ღიაა 24 საათი, შესვლა უფასო. ინფორმაცია მიმდინარეა გამოქვეყნებისას.
🗺️ სანახავი სიახლოვეს
ყოფილხართ შევჩენკოს სკვერში თბილისში? შემთხვევით მიაკვლიეთ თუ სპეციალურად ეძებდით? იქნებ 9 მარტს ან სამშაბათს გამოხვედით? მოგვიყევით — ყველა კომენტარს ვკითხულობთ ❤️
❓ ხშირად დასმული კითხვები
💬 2007 წლის 2 მარტს, საქართველოში უკრაინის წლის ფარგლებში. ცერემონიაში მონაწილეობდნენ ვიქტორ იუშჩენკო და მიხეილ სააკაშვილი, რომელმაც ზეპირად წაიკითხა შევჩენკოს «ანდერძი». საძირკველში ჩაუდეს კაფსულა პოეტის სამშობლო სოფლის მიწით.
💬 ბრინჯაოს ქანდაკება, უკრაინაში შექმნილი: შევჩენკო გამოსახულია დიდ ქვაზე მჯდომი, ღრმა ფიქრის გამომეტყველებით. ძეგლი დგას მოვლილ სკვერში ყვავილსაწყამებითა და სკამებით.
💬 მთავარი ღონისძიება — 9 მარტი, პოეტის დაბადების დღე: დიასპორა, უკრაინული სკოლები, ლექსის კონკურსი, კონცერტი. ყოველ სამშაბათს 15:00-ზე კი სკოლის მოსწავლეები ყვავილებს ასვენებენ — კვირა-კვირა, გამონაკლისის გარეშე.
💬 ტარას შევჩენკო (1814–1861) — უკრაინის ეროვნული პოეტი. 1838 წელს ბატონყმობიდან განთავისუფლდა, გახდა პეტერბურგის მხატვართა აკადემიის სტუდენტი. «კობზარი» (1840) — თანამედროვე უკრაინული ლიტერატურის საფუძვლად ითვლება. ათ წელს ექვია სამხედრო გადასახლებაში, 47 წლისამ გარდაიცვალა.
💬 უკრაინასა და საქართველოს შორის ღრმა ისტორიული კავშირებია. 2007 წელს საქართველომ გამოაცხადა უკრაინის წელი, და შევჩენკოს ძეგლის გახსნა წლის მთავარ სიმბოლურ მოვლენად იქცა — უკრაინული კულტურისადმი პატივისცემის ნიშნად.
💬 რუსთაველის გამზირი — რამდენიმე წუთის სავალი გზა, თბილისის მთავარი ბულვარი თეატრებით, გალერეებით და კაფეებით. საქართველოს ეროვნული მუზეუმი (რუსთაველი 3), თავისუფლების მოედანი და რიყის პარკი — ყველა ფეხით მისასვლელ მანძილზეა.
ასევე წაიკითხეთ
4 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
Кейде, мен өзіміздің мәдениетімізді қорғап, насихаттап, бір-бірімізді қолдаймыз деп ойлаймын. Ойыма келетін сұрақ: Тбилисиде Шевченко саябағына барғандар қандай әсер алады, адамдар ол жерде ұзақ уақыт өткізе ме?
J'aurais aimé voir plus d'événements autour de ce lieu, un vrai partage de cultures au-delà des simples rassemblements. Des récitals de poésie, peut-être. Des échanges réels. Ce parc mérite d'être un lieu de vie, pas seulement un coin de tranquillité. Si on en fait un point de rencontre plus vivant, qui sait ce que cela pourrait apporter ? Des vibrations, des rires, et pourquoi pas, des larmes. Ce serait un hommage vivant à Shevchenko.