ლეღვთახევის ჩანჩქერი თბილისში: 22 მ ბოტანიკურ ბაღში აბანოთუბანში
💧 ჩანჩქერი · ⏱️ 1–2 საათი · 📍 ძველი ქალაქი, აბანოთუბნის რაიონი, ბოტანიკური ბაღი, თბილისი
💧 რა უნდა იცოდეთ ვიზიტამდე
| 📍 მდებარეობა | ძველი თბილისი, აბანოთუბნის რაიონი, ბოტანიკურ ბაღში. გოგირდის აბანოებიდან 5 წუთის სავალზე |
| 📏 ჩანჩქერის სიმაღლე | 22 მეტრი. ქართული მასშტაბებით — მოკრძალებული, მაგრამ მდებარეობაა უნიკალური |
| 🌡️ წყალი | +10...+12 °C მთელი წლის განმავლობაში. ბანაობა აკრძალულია |
| 🥾 მარშრუტი | ~1.5 კმ, სიმაღლის სხვაობა ~100 მ. მარკირებული ბილიკი, დაკიდული ხიდი, სათვალთვალო მოედანი |
| 📅 ისტორია | პირველი მოხსენიება — 1429 წელი. მეზობელი ბოტანიკური ბაღი — XIX ს., რეკონსტრუქცია — 2012 წ. |
| 🏆 საუკეთესო სეზონი | აპრილი–მაისი — წყალუხვი. ზაფხული — მყუდრო და გრილი. ზამთარი — ყინულის სვეტი |
| 💰 შესვლა | უფასოა, მთელი წლის განმავლობაში |
🧭 ვისთვის არის ეს სტატია
ლეღვთახევის ჩანჩქერი თბილისის იმ მარშრუტების ნაწილია, რომლებიც ბოტანიკურ ბაღსა და აბანოთუბანზე გადის. ის არ არის ყველაზე მაღალი ან ყველაზე მძლავრი. თუმცა, ის მდებარეობს ხეობაში, პირდაპირ ძველი ქალაქის ცენტრში — იქ მიდის მარკირებული ბილიკი, არის დაკიდული ხიდი და სათვალთვალო მოედანი. გაზაფხულზე ბობოქრობს, ზაფხულში გრილს ჰფენს, ზამთარში კი ყინულის სვეტად იყინება. სტატია განკუთვნილია მათთვის, ვისაც სურს გაიგოს, როგორ მოხვდეს იქ და რა ელოდება შიგნით.

📖 რატომ ჰქვია ხეობას „ლეღვთახევი“
სახელწოდება თავადვე მეტყველებს ყველაფერზე: „ლეღვა“ (ლეგვი) ნიშნავს ლეღვს, ხოლო „ხევი“ — ხეობას, მთის ველს. ლეღვთახევის ხეობა სიტყვასიტყვით „ლეღვის ხეობაა“: მის მიდამოებში უამრავი ლეღვის ხე იზრდება.
ხეობისა და ჩანჩქერის პირველი წერილობითი მოხსენიება თარიღდება 1429 წლით. ისტორიულად ლეღვთახევის ველი ბუნებრივ საზღვარს წარმოადგენდა: ის ყოფდა თბილისის უძველეს უბანს, კალას, აბანოთუბნისგან — იმავე სააბანო კვარტლისგან გოგირდის გუმბათებით.
გვიანფეოდალური პერიოდის ძველ წყაროებში ხეობა სხვა სახელებითაც გვხვდება: წავკისისხევი და სალალაკისხევი. მთელ ველზე მიედინებოდა ბობოქარი მდინარე წავკისისწყალი — ახლა მისგან მხოლოდ ნაკადულია დარჩენილი.

🌿 მდინარე დაბახანა და სამკურნალო წყლები
ველზე ასევე მიედინება მდინარე დაბახანა. მისი სახელწოდება უკავშირდება წყალში ვერცხლის შემცველობას: წარსულში ამ წყლით კანის დაავადებებს მკურნალობდნენ და ჭრილობებს აშუშებდნენ. დაბახანა სიტყვასიტყვით ნიშნავს ტყავის სათრიმლავ ადგილს, სადაც ტყავი მუშავდებოდა და იკურნებოდა. ეს იმავე ბუნებრივი ლოგიკის ნაწილია, რაც გვერდით მდებარე გოგირდის აბანოები: აქაური წყალი ყოველთვის უფრო მეტი იყო, ვიდრე უბრალოდ წყალი.
XIX საუკუნეში გვერდით გაშენდა ბოტანიკური ბაღი — ის დღესაც შენარჩუნებულია და ღიაა ვიზიტორებისთვის. 2012 წელს ველმა და ხეობამ რეკონსტრუქცია გაიარა.

💧 ჩანჩქერი სეზონების მიხედვით
- გაზაფხულზე (აპრილი–მაისი) — წყლის დონე მაქსიმალურია. ნაკადი ბობოქარია, ჩანჩქერი წყალუხვი, ხოლო შხეფები შორს იფანტება. სწორედ ასე გამოიყურება ის უმეტეს შთამბეჭდავ ფოტოზე. ვიზიტორები აპრილს საუკეთესო დროდ მიიჩნევენ.
- ზაფხულში — წყალი იკლებს, დინება კი მშვიდია. სამაგიეროდ, ხეობაში უფრო გრილა, ვიდრე ქალაქში. ცხელ თბილისურ დღეს ეს ყველაზე საგრძნობი უპირატესობაა: წყლის ტემპერატურა სტაბილურად ინარჩუნებს დაახლოებით +10...+12 °C-ს, ჰაერი ტენიანია, ჩრდილი კი — სქელი.
- ზამთარში — ჩანჩქერი ყინულის სვეტად იყინება. ხეობის კედლებით ქარისგან დაცული, ის ბუნებრივ ყინულის ქანდაკებად იქცევა. ხშირად როდი ნახავთ გაყინულ ჩანჩქერს პირდაპირ ქალაქის ფარგლებში.
- შემოდგომაზე — სუბტროპიკული მცენარეულობა ფერადდება. ვიზიტორების თქმით, ამ დროს ხედი სხვანაირია, თუმცა არანაკლებ ლამაზი.
დღის განმავლობაში განათების მიხედვით ჩანჩქერი სხვადასხვანაირად გამოიყურება — სწორედ ამიტომ ზოგიერთი მას რამდენჯერმე უბრუნდება.
წადით სამუშაო დღეს დილით — ნაკლები ტურისტია და საუკეთესო შუქია ხეობაში. აპრილი და მაისი ყველაზე წყალუხვ ჩანჩქერს გთავაზობთ. თუ ზაფხულში მოხვდებით — მოდით ყველაზე დიდ სიცხეში: ხეობაში რეალურად რამდენიმე გრადუსით უფრო გრილა. წამოიღეთ რამე წასახემსებელი — სათვალთვალო მოედანთან სკამებია. დაკიდულ ხიდზე საუკეთესო ფოტოები გამოდის — განსაკუთრებით თუ მალის ცენტრში დადგებით. და ნუ შეგეშინდებათ ზამთრის: გაყინული ჩანჩქერი ცალკე შთაბეჭდილებაა, რომელსაც ცოტა ვინმე თუ ხედავს.
🗺️ როგორ მოვხვდეთ ჩანჩქერთან
1️⃣ მიდით აბანოთუბნის გოგირდის აბანოების მხრიდან — აქედან ხეობის შესასვლელამდე სიტყვასიტყვით 5 წუთის სავალია ფეხით.
2️⃣ მეორე ვარიანტია — ბოტანიკური ბაღის მთავარი შესასვლელიდან: გაიარეთ ბაღის ტერიტორია ჩანჩქერისკენ მიმანიშნებელი ნიშნების მიყოლებით.
3️⃣ მარშრუტი კარგად არის მარკირებული: ნიშნები ყველგანაა, გზის აბნევა რთულია. ბილიკი დაახლოებით 1.5 კმ-ია, სიმაღლის სხვაობა — დაახლოებით 100 მეტრი.
4️⃣ გზად შეგხვდებათ სუბტროპიკული მცენარეულობა, კლდოვანი კედლები, ტენიანი ჰაერი. იქმნება ქალაქის კანიონის შეგრძნება.
5️⃣ გადადით ფეხით სავალ დაკიდულ ხიდზე — ის პირდაპირ ჩანჩქერის თავზე მდებარე სათვალთვალო წერტილამდე მიგვიყვანს.
6️⃣ სათვალთვალო მოედანზე არის სკამები. შეგიძლიათ შეჩერდეთ, წაიხემსოთ, გადაიღოთ ფოტოები.
💬 რას ამბობენ ისინი, ვინც აქ ყოფილა
„გაზაფხულზე ვესტუმრე ჩანჩქერს — დაუვიწყარი შთაბეჭდილებებია. კასკადები მართლაც შთამბეჭდავია, განსაკუთრებით აპრილში. გზა არ არის რთული, თუმცა არის მცირე აღმართი. ხიდზე ლამაზი ფოტოები გამოდის.“
„ჩანჩქერს ზაფხულის დასაწყისში შევხედეთ — საკმაოდ მშვიდი იყო, მაგრამ გარშემო ატმოსფერო გრილი და ახალია. გოგირდის აბანოებიდან სიტყვასიტყვით 5 წუთის სავალზეა. ცხელ დღეებში — აუცილებლად სანახავია.“
„ფეხით სავალი დაკიდული ხიდი მხოლოდ აძლიერებს ამ ადგილის მონახულების სურვილს. სხვა ჩანჩქერებისგან განსხვავებით, სადაც რამდენიმე საათი უნდა იარო, აქ ყველაფერი მოხერხებულობისთვისაა გათვალისწინებული. ნებისმიერ ამინდში შეგიძლიათ დატკბეთ ხიდზე დგომით.“
„მართალია, ზამთარში ჩანჩქერები შეიძლება ზღაპრული იყოს — გაყინული ყინულის სვეტი. ღირს დამახსოვრება და სწორედ ზამთარში სტუმრობა, თუ ამ დროს თბილისში აღმოჩნდებით.“
🏁 რატომ უნდა წავიდეთ
ლეღვთახევის ჩანჩქერი არ არის მთაში ლაშქრობა. ეს არის 1.5 კმ ქალაქის ხეობაში, დაკიდული ხიდი, სათვალთვალო მოედანი სკამებით და 22 მეტრი წყალი, რომელიც ზამთარში იყინება, გაზაფხულზე ბობოქრობს, ზაფხულში კი აგრილებს. უფასოდ. გოგირდის აბანოებიდან ხუთ წუთში. ტურისტებისთვის, რომლებმაც ცენტრში უკვე ყველაფერი ნახეს და სხვა რამ სურთ — ეს სწორი შემდეგი წერტილია.
ℹ️ ხეობაში და ჩანჩქერთან შესვლა უფასოა მთელი წლის განმავლობაში. ბანაობა ნებადართული არ არის. ბილიკი მარკირებულია, გამოდგება ბავშვიანი ოჯახებისთვის. საუკეთესო დრო: აპრილი–მაისი (წყალუხვი). ინფორმაცია აქტუალურია გამოქვეყნების მომენტისთვის.
ყოფილხართ ლეღვთახევის ჩანჩქერზე? წელიწადის რომელ დროს — და რა მოგეწონათ ყველაზე მეტად: დაკიდული ხიდი, სათვალთვალო მოედანი, წყლის ნისლი თუ განსაკუთრებული გრილი ჰაერი ხეობაში? მოგვიყევით — ყველა კომენტარს ვკითხულობთ ❤️
❓ ხშირად დასმული კითხვები
💬 ორი მოსახერხებელი გზა არსებობს. პირველი — აბანოთუბნის გოგირდის აბანოებიდან: დაახლოებით 5 წუთის სავალი ფეხით. მეორე — ბოტანიკური ბაღის მთავარი შესასვლელიდან ბოტანიკურის ქ. N1-დან. შიგნით მარშრუტი კარგად არის მარკირებული, გზის აბნევა რთულია.
💬 ხეობაში და ჩანჩქერზე შესვლა უფასოა წელიწადის ნებისმიერ დროს. ბოტანიკური ბაღის მონახულებისთვის შესაძლოა ცალკე მცირე საფასური იყოს დაწესებული — დააზუსტეთ ბაღის სალაროში.
💬 არა, ბანაობა აკრძალულია. წყლის ტემპერატურა მთელი წლის განმავლობაში +10...+12 °C-მდე ნარჩუნდება. აკრძალვა დაკავშირებულია როგორც უსაფრთხოებასთან (სეზონზე ძლიერი დინება), ისე ტერიტორიის ბუნებადამცავ სტატუსთან.
💬 დიახ. დაახლოებით 1.5 კმ სიგრძის ბილიკი სიმაღლის ~100 მეტრიანი სხვაობით კარგად არის მარკირებული და კეთილმოწყობილი. ბავშვიანი ვიზიტორები მას ახასიათებენ როგორც მარტივს. დაკიდული ხიდი ბავშვებში დიდ ინტერესს იწვევს.
💬 აპრილი–მაისი — ჩანჩქერი წყალუხვია, ნაკადი კი ბობოქარი. ზამთარი — ძლიერი ყინვების დროს ჩანჩქერი ნაწილობრივ ან მთლიანად იყინება და ყინულის სვეტად იქცევა — ეს იშვიათი სანახაობაა ქალაქის ფარგლებში. ზაფხული — ხეობის შიგნით მყუდროება და სიგრილეა.
💬 „ლეღვა“ (ლეგვი) ქართულად — ლეღვია (ლეღვის ხე). „ხევი“ — ხეობაა. მიდამოებში ისტორიულად ბევრი ლეღვის ხე იზრდებოდა — აქედანაა სახელწოდებაც: „ლეღვის ხეობა“. ხეობის პირველი წერილობითი მოხსენიება თარიღდება 1429 წლით.
💬 უშუალოდ ჩანჩქერთან კაფე არ არის. თუმცა აბანოთუბნის რაიონში — 5 წუთის სავალზე — არის რამდენიმე კაფე და რესტორანი კარგი კერძებით. ხეობაში გასეირნების შემდეგ იქ შესვლა ძალიან მოსახერხებელია.
💬 კონკრეტული წესები უმჯობესია ბოტანიკური ბაღის ადმინისტრაციასთან დააზუსტოთ. მთლიანობაში, ბაღის ტერიტორია დაცული ბუნებრივი ზონაა და დრონების გამოყენებამ შესაძლოა ნებართვა მოითხოვოს.




33 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
I did feel a bit of a letdown at first, but then the surroundings really pulled me in - the lush greenery of the botanical garden gives it a serene vibe, almost like nature crafted a little sanctuary just for us. And being so close to the sulphur baths is a bonus; you can dive from the heat straight into the coolness of the waterfall. Crazy how one spot can be both relaxing and invigorating.
So, do you think it’s best to visit during midday when the sunlight catches the water just right, or is the evening a more magical time with the shadows playing tricks?