კლდეკარი: კლდის კარიბჭე, ალგეთის პარკი და ქვის მარშრუტი
თრიალეთის მთებში, მაღალ წყალგამყოფ ქედზე, რომლის სამხრეთ მხარეს არის წალკისა და მანგლისის შემოგარენი, ხოლო ჩრდილოეთით - მდინარეების თედძმასა და ტანას ხეობები, კედელივით დგას ქვის კლდე. კლდის თავზე ჩვენს დროში შემორჩენილია ბაღვაშების ოჯახის ციხის ნანგრევები.
აქედან საუკუნეების განმავლობაში იცავდნენ და აკონტროლებდნენ სტრატეგიული მნიშვნელობის სავაჭრო და ქარავნის მარშრუტს, რომელიც კლდის ძირას გადიოდა. ეს მარშრუტი ქართლს სამხრეთ საქართველოსთან – წალკასთან და თრიალეთთან აკავშირებდა და მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ქვეყნის ეკონომიკურ ცხოვრებაში. მთის ძირში გაჭრილია გადასასვლელი. ეს არის მიზეზი სახელი Kldiskari ("klde" - rock," kari " - კარიბჭე).

კლდეკარის ტერიტორია ალგეთის ეროვნული პარკის ნაწილია. ალგეთის სახელმწიფო ნაკრძალი დაარსდა 1965 წელს, რათა დაეცვა უკიდურესი აღმოსავლეთის საზღვრების მცენარეები: აღმოსავლეთ ნაძვი და კავკასიური ნაძვი. 2007 წელს ნაკრძალს ეროვნული პარკის სტატუსი მიენიჭა.
ალგეთის ეროვნული პარკი გამოირჩევა მაღალმთიანი რელიეფით, რომელიც სავსეა მრავალრიცხოვანი მდინარეებითა და ხეობებით. ალგეთის ეროვნული პარკის საერთო ფართობი 6822 ჰა-ია. 6044 ჰა ტყითაა დაფარული.
მდებარეობა:
მდინარე თეძმისა და ალგეთის წყალგამყოფი; ზღვის დონიდან 2000 მ სიმაღლეზე.
კოორდინატები:
41°04′43″N; 44°01′23″E.
როგორ მივიდეთ:
სოფელ იმერასთან კუმისი – წალკა – ნინოწმინდის გზიდან გადის ქვის გზა, რომელიც კლდეკარისკენ მიემართება. გზა გადის წალკის მუნიციპალიტეტის სოფლებზე — ბატერი (ყოფილი ბაშკიო), არჯევანი და სარვანი ჩოლმანი, შემდეგ იწყება ქვა-გრუნტის გზა. მანძილი: იმერადან — 25 კმ, თბილისიდან — 105 კმ, წალკიდან — 35 კმ, თეთრიწყაროდან — 75 კმ.




42 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
Особенно впечатлило, что Клдекари — это не просто ущелье, а целый природный комплекс с узким каньоном, бурной рекой и скальными стенами, куда буквально хочется забраться поближе. Представляете, как здесь летит вода, отбрасывая брызги прямо на огромные валуны — ощущение силы стихии просто потрясающее! 🌊🌄
В рейтинге очень удобно описано, как добраться и какие маршруты выбрать, а советы от местных жителей — просто находка. Они подсказывают оптимальный сезон, сложности троп и даже где лучше сделать привал. Комментарии других путешественников тоже вдохновляют — именно такие живые впечатления помогают понять, что стоит включить это место в маршрут.
После прочтения я всерьёз подумываю добавить Клдекари в свою следующую поездку по Грузии: кажется, именно такие природные уголки позволяют по‑настоящему почувствовать мощь Кавказа и насладиться тишиной, которой нет в популярных туристических местах.
Кстати, а кто‑нибудь из вас уже проходил ущелье Клдекари? Какие участки маршрута были самыми впечатляющими или, может быть, самыми сложными? 😊