გეომორფოლოგიური სვეტები

საქართველოში ასობით გრანდიოზული გეომორფოლოგიური საყრდენია, რომელთა შორის ზოგიერთი შეიძლება გამოირჩეოდეს თავისი მასშტაბით, უნიკალურობითა და მნიშვნელობით.

კაცხის სვეტი მდებარეობს დასავლეთ საქართველოში, ჭიათურის ურბანულ ტერიტორიაზე. ის მიწიდან 40 მეტრზე მაღლა იწევს და აქვს მართკუთხედის ფორმა, რომლის გვერდები 17 და 10 მეტრია. სვეტის ფერდობები ვერტიკალურად ეშვება, რის გამოც შესაძლებელია სვეტის ასვლა მხოლოდ სპეციალური აღჭურვილობის საშუალებით. კაცხის სვეტის შემოგარენი და კრემები, დაფარული ფართოფოთლოვანი მცენარეებითა და ლიანებით, ქმნის უნიკალურ ლანდშაფტს. ადრეულ და შუა საუკუნეებში, კატსკის სვეტი მოღვაწეობდა როგორც საცხოვრებელი ადგილი და ლოცვა მოღვაწეებისთვის. ორი პატარა ეკლესია აშენდა სვეტზე.

კვაცანცალა არის კირქვის ბლოკი, რომელიც მდებარეობს დასავლეთ საქართველოში, წალენჯიხის რაიონში, 1800 მეტრის სიმაღლეზე. მისი წონა აღემატება 10 ტონას, თუმცა მისი მოძრაობა შესაძლებელია ხელის მსუბუქი შეხებით.

ბოდორნის სვეტი მდებარეობს თბილისის ჩრდილოეთით, დუშეთის რაიონში, მდინარე არაგვის მარცხენა სანაპიროზე, ალევსკის ქედის აღმოსავლეთ ექსპოზიციის ფერდობზე, ზღვის დონიდან 813 მ სიმაღლეზე. ეს სვეტი ჩამოყალიბდა ნეოგენური კონგლომერატებისა და ბუნებრივად ცემენტირებული რიყის ქვებისგან. სვეტის სიმაღლე 15 მეტრია, ფუძის დიამეტრი 4 მეტრია. ბოდორნის სვეტში არის რამდენიმე გამოქვაბული, რომლებიც წარსულში გამოიყენებოდა როგორც რელიგიური რიტუალების ადგილები, ასევე თავშესაფრები. ბოდორნის სვეტს მიენიჭა "ბუნების ძეგლის"სტატუსი.

კვაცანცალა არის არარეგულარული გრანიტის კლდე, რომელიც მდებარეობს დასავლეთ საქართველოში, მდინარე რიონის ზედა აუზში, 1357 მეტრის სიმაღლეზე. კლდე არის ბოლო ყინულის გავრცელების "თვითმხილველი". ამ ლოდის დახმარებით შესაძლებელი გახდა კავკასიის მთების ყინვის გავრცელების ქვედა ზღვრის დადგენა.