დაამატეთ ორგანიზაცია

ნიკო ლომოურის სახლ-მუზეუმი

დახურულია
განახლებულია:
5.0/1 მიმოხილვა
ნიკო ლომოურის სახლ-მუზეუმი
Дом-музей Нико Ломоури в селе Арбо
  • ზოგადი ინფორმაცია
  • აღწერა
  • მომსახურების ტიპები
📌 მისამართი
შ-72, საქართველო
📞 ტელეფონის ნომრები
⏰ სამუშაო საათები
📍 კოორდინატები და პლუს კოდი
საუბრობენ შემდეგ ენებზე

გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ არბოში მდებარეობს 1968 წელს დაარსებული ნიკო ლომოურის სახლმუზეუმი. ეს არის გორის მუნიციპალიტეტის კულტურისა და ტურიზმის განვითარების სააგენტოს საკუთრებაში არსებული მემორიალური დაწესებულება. მუზეუმის კოლექციაში დაცულია ნიკო ლომოურთან დაკავშირებული პირადი ნივთები და საგნები, რომლებიც მათ სტუმრებს წარუდგენს. ღიაა ყოველდღე 10:00-დან 18:00 საათამდე, კვირა და ორშაბათის გარდა. შესვლა უფასოა 6 წლამდე ბავშვებისთვის, საქართველოსა და უცხოეთის მუზეუმების თანამშრომლებისთვის, ICOM-ის წევრებისთვის მოქმედი პირადობის მოწმობით, ასევე შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა და ლტოლვილთათვის, შესაბამისი დოკუმენტაციის წარდგენის შემთხვევაში.

მდებარეობის რუკა
დააწკაპუნეთ ინტერაქტიული რუკის ჩასატვირთად

გსურთ 5-ჯერ გაიზარდოთ კლიენტების რაოდენობა?

აირჩიეთ პრემიუმ განთავსება Madloba-ზე და მოიზიდეთ მომხმარებლები, რომლებიც ამჟამად მიდიან თქვენი კონკურენტებისთვის.

მინდა
1 მიმოხილვა
შეფასების მიცემა
ფოტოების ატვირთვა
  • G
    Giorgi Ksovrelli

    Прекрасный и уютный музей. Замечательный и ухоженный двор. Нико Ломоури родился в семье православного священника в селе Арбо возле Гори, когда Грузия находилась под российским контролем. Он учился в духовных семинариях в Гори и Тбилиси, а затем с 1875 по 1879 год в Киеве, где попал под влияние русских радикалов-народников и, в свою очередь, вдохновил других грузинских студентов, таких как Давид Клдиашвили, заняться писательством. Вернувшись в Грузию, Ломоури вынужден был работать учителем в Тбилиси, Гори, а затем в своём родном селе. Стихи Ломоури впервые были опубликованы в журнале «Мнатоби» в 1871 году, но наибольшую известность получила его повесть «Огонь» (али), опубликованная в журнале «Иверия» в 1879 году. В центре сюжета — запугивание и изгнание богатым крестьянина вдовы и её сына. Затем последовала серия детских рассказов о крестьянской жизни, подчеркивающих важность образования. Один из них, «Каджана», был экранизирован в советской Грузии в 1941 году. Ломоури также переводил на грузинский произведения Лорда Байрона. Он скончался в Гори в 1915 году.