ძლევის კედის წმინდა გიორგის ეკლესია თვალადთან

2024(30 აგვისტო)🚗 გზას გუგლმაპზე ვერ ვიპოვე, არც ეკლესიის, არც “თამარის სავარძლების” მიმართულებით. მე კავთისხევიდან შევხვიე, შემდეგ სოფელ “თვალადის” გავლით ავედი და მოკლე, მაგრამ რთულ გზაზე, რიყის დიდი ქვებით ავდივარ. ასვლის შემდეგ უფრო კარგი და თეთრი ქვით მოპირკეთებული გზები გამოჩნდა, რომლითაც თვალადიდან სოფელ ეზატისკენ ჩავედი. ასევე გირჩევთ, ცენტრალური გზიდან სოფელ ეზატთან შემოიხაროთ. გუგლმაპი სატელიტურ რეჟიმში გადაყვანეთ, ასე შეძლებთ თქვენი ადგილმდებარეობის სიზუსტით განსაზღვრას და “თამარის სავარძლების”კენ მიმავალ გზას აირჩევთ. იქვე არის სასაფლაო და წმ. გიორგის ეკლესია, რომლის ცენტრალური კარი დაკეტილია, მაგრამ მარჯვენა მხრიდან შესასვლელი გააღებთ. ეზოში უამრავი შეწირულობაა და აკვანი ასევე არის დამჩნეული.

ეკლესიის გზაზე სავარძლის ფორმის ორი ქვაა, რომლებიც ერთმანეთის პარალელურად დგას. მათზე მჯდომი ადამიანი ქართლის ველებს გადაჰყურებს. ეს სავარძლები კლდეს აქვს ნაკვეთ ადგილი, საზურგეებიც აქვთ. მარჯვენა სავარძელი უფრო მაღალია და დასაჯდომიც უფრო მაღლაა, ვიდრე მარცხნივ მდებარეობს.

მოსახლეობაში ამბობენ, რომ ეს სავარძლები თამარ მეფეს ეკუთვნოდა, სადაც მეფე ჯარის შეკრების დროს ჯდებოდა. ამბობენ, რომ მარჯვენაზე თამარ მეფე, ხოლო მარცხენაზე ზაქარია მხარგრძელი ჯდებოდა. ვახუშტის მიხედვით, სოფელი თვალივი მეფეთა საზაფხულო სადგომი იყო, სადაც როსტომ მეფის სასახლის ნაშთები ჯერ კიდევ იყო. შესაძლოა, ეს გადმოცემა არ იყოს მთლად მითოლოგიზებული.

სწორედ მსგავს ქვის სავარძლებს ვხვდებით უფლისციხეში და სვეტიცხოველში. მკვლევარები თვლიან, რომ ეს სავარძლები მსხვერპლთშეწირვის ტრადიციული რიტუალისთვის იყო განკუთვნილი…

👍🏻გფარავდეთ წმ. გიორგი და გამარჯვებით გატაროთ! 🚗 გააჩნიათ უხიფათო მოგზაურობა.

ეკლესია მდებარეობს ძლევის ქედზე და თარიღდება შუა საუკუნეებით. თავდაპირველად ის მცირე ზომის ყოფილა, მაგრამ XIX საუკუნეში დასავლეთ მხრიდან მას მიუშენებიათ თითქმის იმავე ზომის ნაგებობა. სამხრეთი მინაშენი უფრო გვიანდელია. ეს დარბაზული ეკლესია ნაგებია ნატეხი ქვით და აქვს შესასვლელი დასავლეთ და სამხრეთ მხრიდან.