სამცხე-ჯავახეთის რეგიონის მთის მწვერვალებსა და მწვანე ხეობებს შორის, თვალწარმტაცი სოფელ ყვიბისის აღმოსავლეთით 4 კმ-ში, იმალება იდუმალი არქიტექტურული ნანგრევი - ბერისაქდრების ეკლესია. ეს შუა საუკუნეების არტეფაქტი, გამსჭვალული ლეგენდებითა და ისტორიული საიდუმლოებით, დიდებულად დგას ბუნების სიჩუმეში.
ადგილობრივი რწმენით ეკლესიამ თავისი სახელი მიიღო წმ. გიორგი. მიუხედავად ამ წმინდა ადგილის ნგრევისა, მთავარი ნავის ჩრდილოეთი კედლის ნაშთები, კამარისა და აფსიდის ნაშთები მის ოდესღაც დიდებულ სილამაზეზე მეტყველებს. შენობა გაოცებულია თავისი არქიტექტურული დახვეწილობით - ნახევარწრიული აფსიდი პატარა თაღოვანი სარკმლით ცენტრში, შემკული პილასტრებითა და კაპიტელებით, იწვევს აღფრთოვანებასა და ასახვას.
წარსულში ტაძრის გარშემო იყო ციხესიმაგრის კედელი, მაგრამ მისი ნარჩენებიც კი ბევრს გვეტყვის მათ ცხოვრებასა და რწმენაზე, ვინც აქ ცხოვრობდა.
დღეს ეკლესიის გვერდით აღმართულია ახალი წმინდა ადგილი - ათანასე აფონელის ეკლესია, რომელიც არის პატარა ბაზილიკა, შეღებილი და წმინდა გამოსახულებებით შემკული. სულიერი ჭვრეტის ეს ცენტრი იზიდავს მორწმუნეებს მთელი მსოფლიოდან და ემსახურება როგორც სამონასტრო მონასტერი.
მათთვის, ვინც სიძველისა და სულიერების ატმოსფეროში ჩაძირვას ცდილობს, ბერისაქდრების ეკლესია წარმოადგენს უნიკალურ შესაძლებლობას, საკუთარ გულში გაიცნონ საქართველოს ისტორია. დაე, ამ უძველესმა კედლებმა შთაგვაგონოს წარსულისა და მომავლის შესახებ დიდი აზრები და ღრმა ფიქრები.

















