ნიკო ნიკოლაძის სახლი. გაიცანით ადამიანი, რომელმაც საქართველოს განვითარებაში პიონერი იყო.
მუზეუმის ერთ-ერთი ექსპონატი ნიკო ნიკოლაძის, იგივე გიორგი ნიკოლაძის, ცხოვრებასა და შემოქმედებას იკვლევს. გიორგიმ განათლება ევროპაში მიიღო. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ მან დიდი წვლილი შეიტანა ქართული სპორტის განვითარებაში და ზამთრის სპორტის პოპულარიზაციაში.
ნიკო ნიკოლაძე 1843 წელს დაიბადა სოფელ ჯიხაიშში (სამტრედის მუნიციპალიტეტი), ცნობილი მრეწველის, იაკობ ნიკოლაძის ოჯახში. ნიკო ნიკოლაძემ თავისი დროისთვის შესანიშნავი განათლება მიიღო და ცნობილი გახდა, როგორც პუბლიცისტი და კრიტიკოსი. მისმა პოლიტიკურმა და საზოგადოებრივმა საქმიანობამ მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი საქართველოში ტექნიკურ პროგრესს და საინჟინრო და ეკონომიკური აზროვნების განვითარებას. მან საფუძველი ჩაუყარა მანგანუმის წარმოებას ჭიათურაში და ქვანახშირის მოპოვებას ტყიბულში, მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა საქართველოს პირველი რკინიგზის ხაზის (ფოთი-ზესტაფონი) და ფოთის პორტის მშენებლობაში. ის იყო ერთ-ერთი ინიციატორი წყალტუბოსა და თბილისში ბალნეოლოგიური კურორტების დაარსების.

1886 წელს ნიკო ნიკოლაძემ სოფელ ჯიხაიშში სახლი ააშენა და მარსელიდან ჩამოტანილი კრამიტით გადახურა. სახლის აივნების, ღვინის მარნისა და სარდაფისთვის ნიკოლაძე რუსეთის იმპერიაში პირველი იყო, ვინც ევროპიდან იმპორტირებული ბეტონი გამოიყენა. სახლი ამჟამად მუზეუმია (გაიხსნა 1947 წელს). ნიკოლაძეების ოჯახის პირადი ნივთების გარდა, მასში წარმოდგენილია ნიკოლაძეების მიერ სხვადასხვა ქვეყნიდან ჩამოტანილი უახლესი ტექნოლოგიური მიღწევების ნიმუშები: Kodak-ის კამერა, სარეცხი მანქანა, მზის საათი (დამზადებულია პარიზში ნიკოლაძის სპეციალური შეკვეთით მისი სოფლისთვის და რომელზეც ჯიხაიშის გეოგრაფიული კოორდინატებია მითითებული) და 1910 წელს დამონტაჟებული ქარის ტურბინა, რომელიც შენობებსა და შენობებს წყლით ამარაგებდა და ნერგებს რწყავდა.

სახლს მეპატრონის მიერ შექმნილი უნიკალური ბოტანიკური პარკი აკრავს გარს. მასში ხარობს ენდემური ხის სახეობები: სამხრეთ ამერიკის სეკვოია, ამერიკული კაკალი, საპნის კენკრა, კორპის მუხა, ჰიმალაის კედარი და ფრანგული ვაზის სხვადასხვა ჯიში.




44 კომენტარი
კომენტარის დასატოვებლად შედით ანგარიშში
არ მინდა თავის გამოჩენიდან ან მისი იმპესიურობის ხაზგასმა, თუმცა ვფიქრობ, რომ ჰგავდა ვინც იყო, და ახლა ჩვენი დროის პიონერები უნდა ვეძიოთ. ბოლო დროს, წყალტუბო და თბილისის ტურისტული ადგილები საკმაოდ ჯანსაღად ვითარდება, თუმცა, ნიკოს legacy-ს ნათელი მაგალითად ტრანსფორმაციისთვის, გვახსოვდეს, როგორი ბრძოლა და რესურსები იყო საჭირო.
რამე ვიცი, რომ არც თუ ისე მარტივი იყო, მაგრამ მაინც - თქვენ როგორ ფიქრობთ? ვინ არის დღევანდელი ნიკო საქართველოში? 🤔✨
В 1886 году Нико Николадзе в деревне Джихаиши построил дом, перекрыв черепицей, привезённой из Марселя. Для облицовки балконов дома, винного погреба и подвала Николадзе впервые использовал бетон из Европы. В 1947 году дом стал музеем. Кроме личных вещей выставлены привезенные им из разных стран технические новшества: фотоаппарат Кодак, стир. машина, солнечные часы (изготовленные в Париже по его заказу), двигатель, установленный в 1910 году, снабжающий водой здания и помещения и обеспечивающий полив рассад. Также он способствовал развитию спорта.
Дом окружен ботаническим парком, с деревьями эндемичных сортов: южноамериканская секвойя, американский орех, мыльное дерево (сапиндус), пробковый дуб, гималайский кедр, различные сорта французской лозы.